Adriaan Rees

Reiziger zonder kompas

Op drie locaties in Kampen presenteert het plaatselijke Stedelijk Museum de tentoonstelling
Zoekende Reiziger met een overzicht van twintig jaar (1991-2011) beelden en installaties van Adriaan Rees.

Door Geraart Westerink

Nieuw beleid

In 2009 heropende het Stedelijk Museum Kampen na een grondige voorbereiding haar deuren. Het oude onderkomen werd ingeruild voor het voormalige stadhuis, een (groter) gebouw van nationaal belang, met enkele monumentale ruimtes, waaronder de Schepenzaal, die één van de rijkste Renaissance-interieurs van Nederland bevat. Daarnaast werd de verhuizing aangegrepen om de collectie aan de hand van een aantal hoofdthema’s in een nieuwe context te presenteren. Op de begane grond kwamen een café en ruimtes voor wisselexposities. Tegelijkertijd werd er een nieuwe directeur aangesteld, Stan Petrusa. Hij profileerde zich sindsdien met solo- en groepspresentaties van kunst van Nederlandse kunstenaars die zich al jarenlang hebben bewezen en die een omvangrijk oeuvre op hun naam hebben staan. Behalve de eigen ruimtes voor wisselexposities kan het museum ook (incidenteel) beschikken over twee andere locaties in de stad: de 19de-eeuwse voormalige Synagoge en de middeleeuwse Koornmarktspoort, alle drie op loopafstand van elkaar bij de IJssel gelegen. Die mogelijkheid is met beide handen aangegrepen.

Adriaan Rees

Rees was enige tijd werkzaam als fysiotherapeut toen hij besloot zijn koers te verleggen om aan de Rietveldacademie te gaan studeren, waar hij de afdeling keramiek volgde. Een goede keuze, want sindsdien ontplooide hij een succesvolle en productieve loopbaan. Het werk van Rees is moeilijk te vatten. Inspiratiebronnen en thema’s volgen elkaar in duizelingwekkend tempo op. Dit leidt tot een caleidoscopisch geheel, met grote contrasten. Van serene, monochrome sculpturen tot schreeuwerige, provocatieve beelden. Daarbij is vrijwel elk materiaal bruikbaar, uiteenlopend van glas, brons, textiel tot kunststof. Vaak voegt hij daar nog licht en geluid aan toe. Het belangrijkste materiaal blijft echter keramiek, waarmee hij tijdens zijn studie het meest te maken had en waarin hij het tactiele element terugvindt dat in zijn vorige beroep als fysiotherapeut zo belangrijk was. Het is dan ook een logische stap dat de reislustige Rees, die de halve wereld over heeft gezworven, de laatste jaren een atelier heeft in de Chinese stad Jingdezhen, bakermat en kenniscentrum van de porseleinproductie. Dicht bij de bron vindt hij de inspiratie voor nieuw werk en bovendien kan hij een ander aspect van zijn kunstenaarschap uitleven: de onstuitbare drang tot samenwerken. De interactie met derden is een wezenlijk onderdeel van Rees oeuvre. Hij maakt graag gebruik van de hulp, expertise,  inzichten en de ambachtelijke talenten van derden. Of het nu schoolkinderen zijn, stedenbouwkundigen, architecten, collega-kunstenaars, pottenbakkers of porseleinschilders.  Een mooi voorbeeld daarvan is het in Jingdezhen vervaardigde beeld, Hairy Monster (2011) dat door een Chinese keramiste met engelengeduld is voorzien van honderden kleine porseleinen ‘haren’. Verbazingwekkend genoeg kwam het onbeschadigd uit China over. Het dient als uithangbord voor de tentoonstelling en is inmiddels door het museum aangekocht. De samenstelling van Rees’ oeuvre is net zo divers als zijn materiaalgebruik: hij maakt autonome beelden, werk voor de openbare ruimte, tijdelijke installaties en hebbedingerige multiples. Daarnaast is hij soms werkzaam als adviseur, organisator en plannenmaker.

Lees meer in Beelden 2#2011. Neem een abonnement of vraag een proefnummer aan.

www.adriaanrees.nl

www.stedelijkmuseumkampen.nl

Lees ook het artikel over de tentoonstelling van Adriaan Rees bij de Livingstone Gallery in Den Haag in 2005.

Comments