Andre Kruysen

Het moment tussen vormwording en vormverlies

Ouborg Prijs 2011 voor André Kruysen

Afgelopen najaar is door de Gemeente Den Haag aan beeldhouwer André Kruysen de Ouborg Prijs toegekend vanwege zijn bijzondere manier van werken en de daarmee gepaard gaande constante, hoge kwaliteit. Bij die prijs hoort ook een tentoonstelling in het Gemeentemuseum Den Haag. Daarvoor bouwde Kruysen in een speciale zaal van het museum een overweldigende installatie die een nieuwe route voor het daglicht creëerde: een eigenschap die meer van de sculpturen van Kruysen hebben. 

Door Etienne Boileau

In zijn ontwerpen gaat het Kruysen vooral om het herscheppen van de fysieke ervaring in de aanwezige ruimte. Hij test die op zijn merites door er letterlijk in rond te lopen en in te bewegen. Zo tast hij voor elk ontwerp de grenzen van de ruimte af en onderzoekt hij de architecturale mogelijkheden, die hij vervolgens met liefde overschrijdt. Voor de tentoonstelling in het Gemeentemuseum nam Kruysen het middelste van de drie ramen in de Projectenzaal als uitgangspunt. Daaromheen bouwde hij met gebruikmaking van houtskeletbouw en geometrisch gevormde gipsplaten een wigvormige architecturale sculptuur waarin hij speelt met ruimte, licht en materiaal. In de vloeiende, architecturale vorm die uiteindelijk om het raam ontstond, wordt het daglicht opgevangen en naar boven gestuwd om uiteindelijk een blauwachtig schijnsel af te geven. Kruysen deed zijn kennis omtrent sturing van het licht eerder op bij Le Corbusier. In diens kerk te Ronchamp is het licht nergens direct waarneembaar, maar komt het via lichtschachten en pijpen - via een omweg - de kerk in.


Boomhutten

Uit de aan de prijs verbonden publicatie André Kruysen Ouborg Prijs 2011 blijkt dat Kruysen in de drukte en chaos om hem heen naar verstilling zoekt. Maar tegelijkertijd tref je in zijn werk ook een gebrek aan orde en structuur aan: sommige beelden doen denken aan hopen  afval langs de weg, weer andere hebben veel weg van een boomhut. Geen boomhut in traditionele zin, maar veel meer een leidraad voor de vorm van een sculptuur die in harmonie is met de natuurlijke omgeving. Zo plaatste hij tijdens de expositie KAAP in Fort Ruigenhoek bij Groenekan tussen de takken van een oude eik grote houten schotten die de beleving en de vorm van de boom totaal veranderden. En voor de beeldentuin van Museum de Fundatie ontwierp hij een sculptuur dat weliswaar wat weg had van een boomhut, maar erin schuilen was evenmin mogelijk: wind en regen bliezen er dwars doorheen. Kruysen benadert zo’n boom heel vrij en volgt diens natuurlijke vorm als een leidraad voor een sculptuur waarin hout de boventoon voert.

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan voor € 4,- via info@spabonneeservice.nl 

André Kruysen Ouborg Prijs 2011, Gemeentemuseum, Den Haag, 26 november 2011 t/m 18 maart 2012, www.gemeentemuseum.nl

 

 

 

Comments