Antony Gormley in het Voralsgebergte, Oostenrijk

Geen reis zonder kunst

Mijn partner had zoals ieder jaar de vakantie al uitgestippeld; een evenwichtige mengeling van ontspanning en kunst. Dit jaar zouden we via Brugge en Watou naar de krijtrotsen in Frankrijk gaan. De buienradar voorspelde echter behoorlijk wat regen in die streken. “We gaan de Alpen over de zon tegemoet” meldde ik. Hij sputterde nog wat tegen; een reis zonder kunst voor het eerst sinds jaren; aan dat idee moest hij toch wel wennen. De zon scheen prachtig in de Dolomieten en de natuur was wonderschoon, maar na negen dagen waren we duidelijk aan wat anders toe. “Zal het nog regenen aan de andere kant van de Alpen” vroegen wij ons af.

Door Astrid Tanis

“We kunnen langzaam teruggaan” opperde mijn partner “en onderweg stoppen in Bregenz om het Kunsthaus daar te bekijken. Bregenz is een klein plaatsje aan de Bodensee. We kwamen er 12 jaar geleden toevallig en ontdekten er dat ze daar helemaal niet kinderachtig zijn wat kunst en cultuur betreft. Ze hebben in architectonisch opzicht een van de mooiste kunsthuizen die ik ooit gezien heb, zelfs de toiletten zijn een lust voor het oog. Het is van de Zwitserse architect Peter Zumthor. Zumthor won in 2009 de Pritzker Prijs voor zijn hele oeuvre. De Pritzker Prijs wordt gezien als de Nobelprijs voor de architectuur. De grote internationale eigentijdse kunstenaars kun je zien in dat museum. Het enige nadeel van het plaatsje is de herinnering aan een beetje armoedige camping aan het water, met een overdaad aan muggen.

Antony Gormley 

De volgende dag rijden we weg de Alpen over richting Bregenz. In Bregenz horen we dat het de dagen ervoor flink heeft geregend. De camping lijkt een zompig moeras. De campingbaas is druk in de weer met een pompinstallatie om het terrein begaanbaar te maken. “Hier gaan we niet staan”, besluiten we. De TomTom brengt ons naar een aardige camping 15 kilometer verder de bergen in. Onderweg zien we een aantal affiches hangen van de Britse kunstenaar Antony Gormley. We nemen aan dat zijn werk in het Kunsthaus van Brengenz te vinden is, we verheugen er ons al op. De volgende dag komen we erachter dat dit niet helemaal klopt; de zalen zijn gevuld met werk van de Duitse kunstenares Cosima von Bonin. Grote pluche beelden en installaties vullen de ruimtes. Boeiend werk, maar niet met werk van Antony Gormley waar we onze zintuigen op afgestemd hadden. Gormley vervaardigt o.a. levensgrote gietijzeren beelden van zichzelf, die hij dit jaar nog op verschillende gebouwen in New York plaatste. In 2008 deed hij dit in Rotterdam wat bij de politie verschillende telefoontjes opleverde met de mededeling dat er iemand van een dak wilde springen. Het zag er inderdaad vreemd uit.

www.kunsthaus.bregenz.at

Lees meer in Beelden 3#2010. Neem een abonnement of vraag een proefnummer aan.

Comments