Aukje Grouwstra


Porte Parole
, een lichtend baken van Baufrau Aukje Grouwstra

Er is de gemeente Deventer veel aan gelegen om van het rommelige, licht verkrotte havenkwartier een centrum van kunst en creativiteit te maken. Steeds meer kleine, artistieke bedrijven vestigen zich aan deze rafelrand van de stad en om die hoopvolle ontwikkeling te markeren èn om de gerestaureerde kade in het oog te laten springen, nodigde de Stichting Havenkwartier Deventer een viertal kunstenaars uit om een schetsontwerp te maken voor een kunstwerk dat de concurrentie met de visuele ruis van de restanten van de bedrijvigheid binnen dit overslaggebied aan zou kunnen. Het voorstel van Aukje Grouwstra (Wijhe,1971) won met glans omdat zij in haar lichtkunstwerk letterlijk laat zien dat er nu een ander geluid klinkt in dit voormalige domein van industrie en scheepvaart: met een keramische stapeling van lichtgevende speakervormen op een hoge mast creëerde zij een baken dat de nieuwe koers van dit havengebied krachtig uitstraalt.

Door Jet van der Sluis

Een nieuw geluid

Aukje Grouwstra voert op haar website quasi-ernstig de titel Baufrau, een geuzennaam waaruit haar fascinatie voor de ingenieurskunst van de civiele techniek blijkt. Ze studeerde zelfs een aantal jaren Bouwkunde, maar koos uiteindelijk toch voor een carrière in de kunst. Ze liet zich bij het ontwerp van haar beeld inspireren door de harde, zakelijke materialen van de kale ruimte van de kade: staal, beton en steen. Omdat ze wilde aangeven dat er met de komst van kunst en kunstenaars een ander geluid zou gaan klinken, koos ze voor een speelse, nonchalante stapeling van speakervormen, die voor haar gevoel bovendien iets lieflijks uit zouden moeten dragen. Om dit beoogde contrast te benadrukken koos ze voor de uitvoering van haar project voor het kwetsbare materiaal keramiek, dat toegepast op deze grote schaal bovendien een enorme technische uitdaging aan haar stelde. Alhoewel het beeld mij in eerste instantie deed denken aan een soort lichtbaken, zoals die veelvuldig toegepast worden in de scheepvaart, is het voor haar vooral de herinnering aan de  klank van scheepshoorns geweest die heeft geleid tot de keuze voor de luidsprekervorm. In de naam van dit werk, Porte Parole, speelt ze met allerlei associaties en betekenissen: allereerst is een ‘porte parole’ in het Frans een woordvoerder of zegsman, maar het doet ook denken aan het woord ‘port’, dus aan een haven, of aan woorden die letterlijk gedragen worden. Zo beschouwd onthult de titel veel over de beoogde functie van het beeld: een kunstwerk dat immers “een nieuwe lente en een nieuw geluid” voor dit terrein moet inluiden.

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan. 

www.baufrau.nl

 

Comments