Barbara Polderman

Stof tot nadenken

De expositie ‘Home is where the heart’ is van Barbara Polderman (Wisch, 1971) in de projectruimte van museum Het Valkhof in Nijmegen raakt aan de kern van ons bestaan. Haar verstilde mens- en dierfiguren, vervaardigd van de meest uiteenlopende soorten textiel, inspireren tot nadenken over existentiële emoties als liefde, afhankelijkheid en isolement. Polderman weet haar ingenieuze beelden te bezielen met een universele kwaliteit, waardoor je letterlijk wordt gedwongen stil te staan bij wat ze probeert uit te drukken. Door haar originele materiaalgebruik en techniek is dit werk meer dan realistisch; bovendien is ieder beeld onmiddellijk herkenbaar als van haar hand.

Door Jet van der Sluis

Oerwezens en archetypen

Opvallend is dat haar beelden van mensen veelal verwijzen naar emoties en handelingen die te maken hebben met onze oerinstincten, met onze verloren gegane natuurlijke staat. Ze maakte bijvoorbeeld een minnekozend paar dat in een innige omhelzing totaal met elkaar lijkt te versmelten, waardoor deze geliefden niet meer van deze wereld zijn. Ook de zwangere Liggende vrouw (2005) ligt volledig in zichzelf verzonken op haar vreemde zwarte katafalk; een ‘bed’ dat onvermijdelijk associaties met de dood oproept. Hier ligt het leven zelf met zijn eeuwige paradox van voortplanting en verval. Daarnaast lijkt het Staand Meisje (2007) bijna een wolfskind: een verwilderd, maar poëtisch wezen op de grens van volwassenheid dat moeite heeft om haar natuurlijke introversie te verruilen voor de wereld van de volwassenen. Ontroerend is ook het barokke borstbeeld van een paar dat elkaar weliswaar omarmt, maar dat tegelijkertijd de onvermijdelijke afstand tussen mensen verbeeldt. Voor Barbara Polderman gaat het beeld Liggende vrouw met drie paarden (2008) over veerkracht, over het vermogen ons over te geven aan de zwaarte van het bestaan, zonder daardoor verpletterd te worden. Door de florale motieven van de gebruikte stof en door het surrealistische karakter van deze slapende vrouw - die letterlijk betreden wordt door de paarden uit de titel – heeft dit beeld een sprookjesachtige, archetypische kwaliteit. De speciaal voor deze tentoonstelling vervaardigde Strijder (2009) drukt veeleer verslagenheid dan overwinning uit, iets wat onderstreept wordt door zijn strijdbanier, Vlag (2009), die niet fier wappert, maar verloren tegen de muur ligt.

Lees meer in Beelden 1#2010. Neem een abonnement of vraag een proefnummer aan.
Comments