Beelden 2#2012


Beelden 2#2012, jaargang 15, nr. 58

Redactioneel

John Blaak

In dit nummer veel besprekingen van tentoonstellingen van onze naaste buren over de grens. In België vinden dit jaar meerdere belangrijke kunstmanifestaties plaats. In dit nummer kunt u over enkele hiervan lezen, te weten Manifesta 9 in Genk,  Beaufort04 langs de kust en TRACK in Gent. In het volgende nummer kunt u ook over de tentoonstellingen van Thomas Schütte en Jimmie Durham in het Middelheimmuseum in Antwerpen lezen.

Bij onze oosterburen vindt de dertiende editie van de Documenta in Kassel plaats. Een recensie van deze, eens in de vijf jaar te houden tentoonstelling willen wij u ook niet onthouden. In ons eigen land worden de inmiddels jaarlijks georganiseerde tentoonstellingen aan het Lange Voorhout en in de Onderzeebootloods beschreven. Echter Beelden is niet het blad dat alleen aandacht besteedt aan internationale en in de Randstad georganiseerde tentoonstellingen. Zo schrijven wij onder meer ook over tentoonstellingen in de provincie. Zo geven we aandacht aan de tentoonstellingen van Auke de Vries in Friesland en de tentoonstelling van Atelier van Lieshout en Marc Ruygrok in Noord-Brabant. Daarnaast bezochten onze schrijvers beeldentuinen in Overijssel en Zuid-Holland. De provincie Limburg komt aan bod met de bespreking van het einde van de buitententoonstellingsruimte De Nis in Venlo. Kortom een blad met veel facetten. 

Verkiezingen

Als het volgende nummer, Beelden 3#2012, is verschenen, zijn inmiddels de verkiezingen alweer achter de rug. Het vorige kabinet was niet bepaald zuinig op kunst en cultuur. Gelukkig heeft de lente-coalitie de verhoging van de BTW teruggedraaid. Alle andere reeds voorgestelde bezuinigingen zullen in het nieuw te vormen kabinet zeker niet ongedaan gemaakt worden. Wat het vorige kabinet in anderhalf jaar tijd heeft aangericht in de kunst en cultuurwereld zal niet ongedaan gemaakt worden; hooguit kunnen accenten anders komen te liggen. Veel instellingen zullen volgend jaar hun deuren moeten sluiten, of moeten het doen met (minder dan) de helft van hun budget. Veel mensen komen op straat te staan. Ik hoop dat iedereen die zelf in de kunst werkt en allen die een warm hart voor de kunst hebben, goed de verkiezingsprogramma’s van de diverse partijen leest. Ik hoop ook dat dit in een stemgedrag resulteert dat Nederland voor verdere afbraak van de kunsten behoedt. Het kan anders wel eens een erg sober decennium op kunst- en cultuurgebied worden.

Inhoud: 

Confabuleren op dOCUMENTA 13

Astrid Tanis

De dertiende Documenta wordt begeleid door meerdere boeken. Ben je een theoreticus dan is The Book of Books, de grote zware catalogus, een must. Het staat vol kleine lettertjes in hoogdravende taal. Wil je korte duidelijke informatie en wil je de weg kunnen vinden dan is The Guidebook echter onontbeerlijk. We dragen hem als een bijbel bij ons en vinden er alle kunst in die deze editie te zien is. Deze Documenta toont heel veel kunst in een gedegen setting. The Guidebook is duidelijk en handig en de meeste kunstwerken zijn goed aangegeven, een goede lokale aanduiding met gele borden zorgt ervoor dat we bijna alle kunstwerken zonder zoekfrustratie vinden. De Documenta 13 treedt behoorlijk buiten haar grenzen door zowel een deel van de tentoonstelling in andere landen plaats te laten vinden en veel gebouwen en locaties in Kassel bij de tentoonstelling te betrekken. De tentoonstelling kreeg vorm rond vier thematische uitgangsposities; bezetting, hoop, terugtrekken en podium. 

Behoudende Manifesta 9

Astrid Tanis

Manifesta 9 vindt dit jaar in het Belgische Genk plaats. We gaan erheen met de bedoeling een paar dagen te kamperen in de buurt. Je weet nooit hoeveel dagen je kwijt bent aan de tentoonstelling. Het weer lijkt mee te zitten. Genk bezit drie kolenmijnen die niet meer in gebruik zijn. Deze stad werd gebouwd rond de kolenindustrie. Toen in de jaren tachtig van de vorige eeuw de laatste mijn gesloten werd, was dit het einde van een historisch tijdperk. Dit sluiten ging niet zonder slag of stoot. De emoties liepen hoog op. Vakbonden riepen mensen op tot stakingen en er vielen zelfs twee doden door ingrijpen van de politie. Lang was het een heikel onderwerp van gesprek en de doden werden ‘doodgezwegen’. Nu bijna vijfentwintig jaar later kan de geschiedenis herdacht worden in een tentoonstelling. De focus van deze manifestatie is lokaal historisch met verbanden naar eigentijds en globaal. In het enorme André Dumont kolenmijnencomplex werd naast een historische tentoonstelling over de mijnstreek een diversiteit aan kunst bij elkaar gebracht die passend leek in deze historische context. 

Beaufort04 - Beelden aan de Vlaamse kust

Els Vegter


Voor de vierde keer is Beaufort04 van start gegaan. Een triënnale die kunst naar het publiek brengt door het te koppelen aan zon, zee en strand. De hele zomer kan jong en oud genieten van kunst en cultuur. Beaufort is laagdrempelig en toegankelijk met verschillende kunstwerken waar kinderen op mogen klimmen of in kunnen kruipen. Langs 65 kilometer kustlijn staan imposante beelden op dertig locaties. Met de kusttram zijn ze goed te bereiken. De organisatie van deze vierde triënnale aan de Belgische kust is top. De curator van Beaufort04 Phillip Van den Bossche heeft een bont gezelschap aan internationale kunstenaars verzameld. Wat hen bindt zijn hun Europese wortels. Er was domweg geen geld om kunstenaars van over de oceaan te laten komen. Beaufort04 staat onder druk. De hele onderneming heeft aan een zijden draadje gehangen. Ook in België zijn cultuurbezuinigingen een feit. Waar de kunstroute in 2009 nog vijf miljoen te besteden had, is dat in dit jaar teruggelopen naar 3,5 miljoen subsidie. Dat bedrag klinkt misschien hoog maar er gaat veel geld naar logistiek, transportkosten van de kunstwerken en naar verzekeringsgelden.  


TRACK. Kunstspoor door Gent

Riet van der Linden

Met de inmiddels legendarische tentoonstelling Chambres d’Amis werd de Vlaamse stad Gent met één klap op de kaart gezet als centrum voor hedendaagse kunst. Dat was in 1986. De organisator was Jan Hoet, een man met een missie, bezeten door kunst. Onder het motto ‘Als de mensen niet naar de kunst komen, komt de kunst naar de mensen’, zette hij in 69 privé-woningen in de binnenstad 51 topkunstenaars aan het werk, om binnen een huiselijke context een kunstwerk te realiseren. In die jaren (lees de biografie van Hoet door René de Bock) werd hedendaagse kunst nog weggehoond als volksverlakkerij. Maar Hoet wist - met een minimale ondersteuning van 5 miljoen Belgische frank (!) van de stad Gent - de tentoonstelling op eigen kracht te financieren en tot een internationaal succes te maken. In 2000 deed Hoet zijn succes nog eens over met Over the Edges. En nu, nog eens twaalf jaar later, heeft het S.M.A.K. (Stedelijk Museum voor Actuele Kunst) het stokje van Hoet overgenomen met TRACK, een kunstspoor waarbij voor het eerst de hele stad is betrokken.

Vernieuwde beeldentuin Het Nijenhuis

Jet van der Sluis

Terwijl in de stad Zwolle hard gewerkt wordt aan de verbouwing van Museum De Fundatie, heeft de beeldentuin van de buitenlocatie in Heino een enorme kwaliteitsimpuls gekregen door een langdurig bruikleen van Museum Beelden aan Zee. De weldadig groene wandelroute rond het voormalig woonhuis van de verzamelaar Dirk Hannema, de havezate het Nijenhuis in Heino, laat je kennismaken met meer dan een eeuw beeldhouwkunst. De afgelopen jaren bleek het niet langer verantwoord om beelden van brons in een makkelijk toegankelijke beeldentuin tentoon te stellen. Het aankoopbeleid voor de beeldentuin van de Fundatie beperkte zich daarom noodgedwongen tot sculpturen van ander materiaal dan brons, waarbij directeur Ralph Keunings - in samenwerking met het Lowlands Festival - bewust op zoek ging naar een jonger publiek: zowel het immense beeld van het duo Heringa/Van Kalsbeek Prolong (2008), als Rawsome! (2011) van Ronald A. Westerhuis waren eerder te zien op het festivalterrein bij Biddinghuizen. 

Het denkbeeldige jaar 0

Sya van ’t Vlie

Bij ‘dertien hectare’ exposeerde Atelier van Lieshout (AVL) van 12 mei tot en met 17 juni Agricola Novus, een buitenexpositie waarin Joep van Lieshout zijn visie presenteerde op de landbouw in een tijd waarin door overconsumptie en schaarste nieuwe samenlevingsvormen zijn ontstaan. Centraal staat de rol van de ‘agricola novus’, de nieuwe boer. De Brabantse kunststichting ‘dertien hectare’, gevestigd in Heeswijk, presenteert elke twee jaar een buitenexpositie waaraan beeldend kunstenaars uit de hele wereld deelnemen. Dit jaar doen ze het eens anders. Ze nodigden Joep van Lieshout uit voor een solo-expositie. Hij zei ja, omdat de locatie geen geijkt beeldenpark is, maar dertien hectare landbouwgrond die vanwege veranderd natuurbeleid is omgetoverd in een aanplantbos met vele boomsoorten maar de bomen hebben nog niet alle sporen van de vorige functie verdrongen. De omgeving getuigt van een eeuw landbouwpolitiek en de agrarische ontwikkelingen die daarvan het gevolg zijn. 

Biënnale van Heeswijk

Sya van ’t Vlie

Van 1 tot en met 17 juni organiseert Interart Beeldentuin & Galerie samen met Kasteel Heeswijk de eerste Biënnale van Heeswijk. In het themajaar van de historische buitenplaats hebben de organisatoren gekozen voor een kunstroute die de historische buitenplaats, het kasteel, verbindt met Interart, dat zich profileert als een moderne buitenplaats. Kasteel Heeswijk is een voormalige waterburcht die dateert uit de 11e eeuw. Het heeft alles wat je van een heus kasteel mag verwachten: kasteeltorens, galerijen, een wapenkamer, een koetshuis en binnenplaatsen, omsloten door een slotgracht. Interart is uitgegroeid tot een van de grootste beeldentuinen van Nederland. In de nieuw gebouwde galerie zijn behalve beelden ook schilderijen te bewonderen. De Gouverneursweg en de Rode Beukenlaan verbinden de beide buitenplaatsen. Langs de wandelroute zijn diverse kunstwerken gerealiseerd. Verder fungeren behalve de prachtige tuin van Interart ook de kasteeltuin, de kasteelgracht en de paden rond het kasteel als beeldenpark. 

Over ongetemde geesten..

Peke Hofman

In de Betuwe, op de grens van Gelderland en Zuid-Holland, ligt een mooie landschapstuin die even simpel als doeltreffend Land en Beeld heet. Ernst Löwensteyn maakte aan de Oude Zuiderlingedijk in Asperen samen met zijn vrouw van enkele weilanden een soort landschapspark. Onder de titel Of untamed spirit bracht hij ruim veertig kunstenaars bij elkaar die hun werk presenteren in de tuinen of in het naastgelegen veerhuisje. Behalve bekende kunstenaars als Sjoerd Buisman, Albert Verkade en Hubertus von der Goltz zijn er ook minder bekende en jonge kunstenaars te zien. Of de expositie zo ongetemd is weet ik niet; de robuuste en gedreven geest van de samensteller is dat zeker wel! Eigenlijk heb ik een hekel aan beeldentuinen. Vaak zijn het van die aangelegde tekentafeltuinen met van die quasi ‘laat de natuur zijn gang maar gaan-stukjes’. Niet zelden verrijkt met een abstract beeld van cortenstaal dat dan natuurlijk weer een spannende relatie aangaat met de omgeving. Of een marmeren beeld – één kant gepolijst, andere kant ruw, meestal met titels als Verbinding of Zonder titel alsof ik zo’n blok marmer zelf wel kan doorgronden. Vijvers - of nog erger - ‘waterpartijen’ vervolmaken de natte droom van de echt gefortuneerde kunstverzamelaar. 

Onbeperkt verlangen

Jet van der Sluis 

Met de expositie Verlangen naar Volmaaktheid neemt Evert van Straaten na 21 jaar afscheid van het Kröller-Müller Museum. In de bezoekersgids noemt hij de tentoonstelling een zwerftocht die de sfeer ademt van de oorspronkelijke Kröller-Müllerverzameling. “Om [tijdens die tocht] niet te verdwalen en niets te missen”, schreef Van Straaten zelf de begeleidende zaalteksten. Desalniettemin is dat precies wat er gebeurt: er is zo overweldigend veel te zien dat je aan één bezoek niet genoeg hebt, waardoor het onbevredigende gevoel ontstaat dat je veel te weinig hebt ervaren van de ‘volmaaktheid’ waar al dat verlangen naar uitging. Van Straaten is zowel een realist als een idealist: in de vele interviews rond zijn afscheid op 1 april benadrukt hij keer op keer dat het Kröller-Müller per definitie geen broedplaats voor de allernieuwste avant-garde kunst kan en wil zijn. Hij wijst daarbij niet alleen op de excentrische ligging van het museum, maar vooral op de geestelijke erfenis van Hélène Müller, die verzamelde vanuit hooggestemde idealen die haar opvolgers dienden te eerbiedigen. 

Appel in Kasteel Keukenhof

Ans van Berkum

De Muzen is een werk van Karel Appel, rond 1999 gemaakt voor de tuin van zijn Toscaanse buurman Giulio Baruffaldi. Daar stond het tot voor kort op een vaste plek in het zachte zuidelijke licht. Nu staat het werk met nog een reeks andere beelden tot 21 oktober in de tuin van Kasteel Keukenhof in Lisse, een landgoed tegenover de bekende bollentuin. Baruffaldi kwam zelf kijken, en was enthousiast over de opstelling in een door hagen en muren omsloten hof achter in de tuin van het werk De Jaargetijden. Eigenlijk alleen maar een stel kitscherige tuinbeelden met hier en daar een lik verf. De vier wit geglazuurde tuinbeelden staan op de hoeken van een denkbeeldig veld. In het midden twee grote tafels van het zelfde materiaal, met monumentale poten. Daarbij een zestal schalen op standaarden, die met was kunnen worden volgegoten om als fakkels te dienen. De witte, wellustige dames, die bloemenmanden of korenaren dragen, werden kant-en-klaar ingekocht bij een fabriekje in de buurt en beschilderd met blauwe verf. Een cirkel hier, een streep daar, vooral bij ogen, borsten, buik en dijen. 

The Rainbow Nation: een omvangrijke collage

Carina van der Walt

Museum Beelden aan Zee in Scheveningen en Stichting Den Haag Sculptuur zijn gezamenlijk deze zomer de trotse aanbieders van de tentoonstelling The Rainbow Nation, Hedendaagse beeldhouwkunst uit Zuid-Afrika. Een alomvattende collage heeft zich over de stad en omstreken verspreid. Het museum en het Lange Voorhout, de Kloosterkerk, het ANWB hoofdkantoor en Raadhuis de Paauw in Wassenaar: iedereen staat klaar als gastheer. De aanleiding was de onthulling van een beeldhouwwerk van Nelson Mandela door Arie Schippers. Drie generaties kunstenaars zijn binnen gestroomd bij de deur die Schippers op een kiertje had gezet. We kunnen genieten van een intrigerende tentoonstelling. De grootste verrassing voor mij in de tentoonstelling is het werk van Mary Sibande. Wish you were here prijkt op bijna elke aankondigingen en op de catalogus. Sibandes dienstmeid is gekleed in een weldadige koningsblauwe jurk. Ze probeert de rode draad van deze tentoonstelling aan te reiken. Groeit de grote bol met wol nu uit haar borduurwerk? Of krimpt de rode bol juist, omdat het werk daardoor gevoed wordt? En wat stelt alles voor? 

Installatie Ballads in Onderzeebootloods: sacraal spektakel

Piet Augustijn

Deze zomer is in de Onderzeebootloods op het voormalige RDM-terrein in de Rotterdamse haven de installatie Ballads van de Armeens-Franse kunstenaar Sarkis (Istanbul, 1938) te zien. De oorspronkelijke functie van de loods, waar ooit onderzeeboten werden gebouwd, en het omliggende water, staan in deze installatie centraal. Sarkis verenigt heden en verleden van de loods en creëerde een bijzondere ervaring met monumentale objecten, muziek en gekleurd folie voor de vensters dat het daglicht filtert als een moderne variant van glas-in-lood. Sarkis is de derde kunstenaar die na Atelier van Lieshout (2010) en het Scandinavische duo Elmgreen & Dragset (2011) op verzoek van Museum Boijmans Van Beuningen de loods inricht. “Met de installatie Ballads probeert Sarkis een verbinding te leggen tussen de donkere diepte van het water en de ijle hoogte van de lucht”, schrijft gastconservator Nicolette Gast in het essay (tevens bezoekersinformatie) dat bij de tentoonstelling werd uitgebracht. Lucht, water en licht zijn dan ook de belangrijkste uitgangspunten voor de ingrepen van de kunstenaar. Ingrepen die vooral de ruimte in tact laten en de enorme afmetingen en de leegte van het gebouw benadrukken. 

De Vries in Friesland

Geraart Westerink

Deze zomer is in museum Belvédère in Heerenveen een grote tentoonstelling te zien van twee- en driedimensionaal werk van Auke de Vries. De tentoonstelling markeert zijn 75ste verjaardag en zijn 50-jarig jubileum als kunstenaar. Sinds de opening maakt Belvédère zijn naam waar. De vaste collectie, die regelmatig wordt aangevuld en opnieuw gerangschikt, verschaft veel kijkplezier, evenals het fraaie gebouw en zijn omgeving. Ook de wisseltentoonstellingen zijn over het algemeen geslaagd. Het museum profileert zich met een eigenzinnig beleid, waarbij de waan van de dag niet de toon aangeeft, maar de kwaliteit van het werk. Men heeft het lef om af te wijken van de gebaande paden, met veel aandacht voor individuele (levende) kunstenaars. Vooral voor hen die laten zien dat ze geconcentreerd en op bijzonder eigen wijze aan een sterk persoonlijk oeuvre werken. De Friese component speelt daarbij een belangrijke rol. Veel gerepresenteerde kunstenaars komen (oorspronkelijk) uit de omgeving, of hebben op een andere manier iets met ‘het Noorden’. 

Midas Zwaan. Readymades en bricolages

Etienne Boileau 

Tweedehands voorwerpen en prullaria zijn absoluut favoriet bij Midas Zwaan. Als een volleerd bouwmeester bewerkt hij ze, stapelt ze of hangt ze praktisch onbewerkt aan de muur. Herinneringen en sentimenten vormen tijdens dat proces een belangrijke leidraad. In Galerie Frank Taal was een expositie van zijn werk te zien met diverse kijkkisten, een groot vliegtuig en een opgezette viervoeter. Origineel werk dat jongensachtig aandoet. Waarin zowel de grenzen tussen assemblage en sculptuur, als tussen readymade en bricolage vervagen. Zo’n twee jaar terug vestigde Frank Taal zijn galerie in Rotterdam. Daarvoor werkte hij al eerder in de beeldende kunstsector, maar dan op projectbasis. Het vak waarvoor hij werd opgeleid – psychologie – beoefent hij nog steeds op parttime basis. De keuzes die hij en medevennoot Leo de Bie binnen het overaanbod aan actuele kunst maken, is eclectisch te noemen en soms zelfs op het randje. Zo leunen de op zichzelf genomen knap belichte foto’s van Hesther Scheurwater mij te sterk tegen pornografie aan, waardoor ze het gevaar lopen in een ranzige put te duikelen. 

Ruygrok laat het woord transformeren tot tafel

Antonie den Ridder 

In een tijd, waarin de oproep aan kunstenaars zichzelf te herdefiniëren als cultureel ondernemers luider dan ooit klinkt, lijkt de werkwijze van Marc Ruygrok als een puzzelstuk op haar plaats te vallen. In de tentoonstelling bij Galerie Menno Doornbos & Piet Hein Eek in Eindhoven wordt onder andere het resultaat van de samenwerking tussen Ruygrok en Eek gepresenteerd. Maar de tentoonstelling laat ook zien, dat bij succesvolle kruisbestuiving de integriteit van beide werelden vergaand intact blijft. Letters, woorden en teksten vormen het centrale thema van het beeldende werk van Marc Ruygrok. Niet zonder reden duikt bij het zien van Ruygroks’ werken in het geheugen van de toeschouwer de naam van de Amerikaanse kunstenaar Robert Indiana op. Indiana verzamelde letters en cijfers van schepen, neonreclames, gokautomaten en verkeersborden, die hij assembleerde. 

DordtYart. 'Kunst Werkt' in Dordrecht

Eleonoor van Beusekom

In de machinehal van de voormalige scheepswerf en machinefabriek De Biesbosch is nieuwe bedrijvigheid neergestreken. Voor de tentoonstelling Kunst Werkt opende deze oude hal in het Dordtse havengebied onlangs opnieuw haar deuren. Op zaterdag 14 april was het zo ver, de start van het eerste seizoen van DordtYart. Gedurende zes maanden per jaar zal in de monumentale hal kunst van een heel speciaal kaliber te beleven zijn.  Bij binnenkomst in die hal wordt je meteen betrokken bij een kakofonie van geluiden. Hier en daar zwelt rumoer aan tot kabaal om dan weer weg te ebben en lokaal opnieuw de aandacht te trekken. Het snerpen van zelfstandig strijkende stokken op de snaren van een geluidsbeeld van kunstenaar Nico Parlevliet bijvoorbeeld. Niet ieder kunstwerk brengt overigens een eigen geluid voort, maar de hal fungeert wel als een vergaartrommel die de toon van de expositie zet en een atmosfeer creëert van hoorbaar en zichtbaar levendige activiteit.

"We wilden nooit een winkeltje worden" Galerie DeMedici in Nunspeet houdt er na zeven jaar mee op

Paulo Martina 

Met de tentoonstelling FINALE, EEN NIEUW BEGIN! kwam er een einde aan jaren van inzet en liefde voor de kunst van Suze Meddens (70) en Migchel Dirksen (66). Niet dat die liefde minder is, maar de inzet staat op een lager pitje nu de respectabele leeftijden van beiden parten gaat spelen. Hoe ontstond deze liefde voor de kunst en hoe hebben ze het zeventien jaar volgehouden? Een kort verhaal over een econoom en orthopedagoog die samen een avontuur begonnen in de kunstwereld. Het was in 1993, tijdens een middag op het plein voor het Ufizzi in Florence. Beiden waren ze niet echt tevreden met het verloop van hun leven op dat moment. Ze hadden behoefte aan iets anders, een tweede leven, een nieuw begin. Het was een gezamenlijke passie die de uitweg bood: de beeldende kunst. 

De Nis in Venlo: kunst als koekoeksjong

Anne Berk

Van 2004 tot eind 2011 diende De Nis van het stadhuis van Venlo als podium voor zestien kunstwerken. Een bonte stoet die bijval oogstte bij de lokale bevolking, maar ook veel kritiek. En dat was precies de bedoeling van kunstenaar en aanjager Mieke Smits. "De kunst fungeerde als koekoeksjong in De Nis". Samen met het Huis van de Kunsten Limburg en Museum Bommel van Dam maakte ze een prikkelende selectie. Ter afsluiting organiseerde het Huis voor de Kunsten Limburg op 28 februari in Venlo een symposium over de rol van kunst in de openbare ruimte. Kunst in de openbare ruimte is voor iedereen zichtbaar en daar hebben machthebbers in het verleden dankbaar gebruik van gemaakt. Wereldlijke en kerkelijke leiders lieten zich vereeuwigen in marmer en brons. Op hun hoge sokkels verhieven ze zich boven het klootjesvolk, tot het volk de macht opeiste en ze letterlijk van hun voetstuk haalde. Als een dictatuur wordt ingewisseld voor een democratie heeft dat ook gevolgen voor de kunst in de openbare ruimte. Dan wordt de staat opdrachtgever. 

Rotondebeeld Cumulus, Pieter Obels

Judith van Beukering

In het centrum van Spijkenisse, een voormalige groeikern bij Rotterdam, staat sinds eind 2011 het rotondebeeld Cumulus van de Tilburgse kunstenaar Pieter Obels. De stichting Oud & Nieuw Spijkenisse was initiatiefnemer van het kunstwerk en zorgde voor de financiering. De gemeente Spijkenisse faciliteerde de plaatsing. Zij is al een tijd doende om het centrum, dat uitsluitend uit nieuwbouw bestaat, wat meer sfeer en karakter te geven. Is het rotondebeeld het baken voor het stadshart geworden, dat Pieter Obels en de betrokkenen uit Spijkenisse voor ogen stond? Moet je wanneer je schrijft over kunst in de openbare ruimte de mening van het publiek betrekken in je oordeel? Terwijl ik langzaam over de rotonde loop om Cumulus van alle kanten te bekijken en de fotograaf het beeld op de foto zet, komt een vrouw aanfietsen. “En, heeft ‘ie naar je gelachen?”, grapt ze. “Vindt u het een mooi beeld?”, vraagt de fotograaf belangstellend. “Ik vind er niks aan”, is haar kortaffe antwoord en ze fietst weg. 

Verzamelaars aan het woord: Jaap Röell

Etienne Boileau

Dat kunstliefhebbers niet alleen verzamelen, maar hun verzameling ook willen tonen is van alle tijden. Een betrekkelijke nieuw fenomeen is de verzamelaar-mecenas die een kunstruimte inricht en daarin, buiten zijn of haar verzameling om, tentoonstellingen maakt. In Rotterdam werd begin dit jaar Garage Rotterdam geopend en in Utrecht is er in de maand mei KuuB gekomen, een nieuw ruimte voor kunst & cultuur. KuuB is een initiatief van verzamelaar, kunstrecensent en ex-voorzitter van Kunstliefde Jaap Röell. In het historisch deel van Utrecht, tussen het Pieterskerkhof en de Kromme Nieuwegracht, vind je de tentoonstellingruimte van Jaap Röell. Gevestigd in een industrieel pand uit de vorige eeuw, fraai verbouwd met strak gestucte muren en plafonds. Vooraan de straatzijde ligt een brede, bijna vierkante expositieruimte en achterin een langwerpige. Aan het plafond in elke ruimte hangt een beamer waarmee video’s op de wanden kunnen worden geprojecteerd. Het daglicht valt op allerlei denkbare manieren naar binnen en er is zelfs een patio met tuin. 

Wilt u de artikelen helemaal lezen, neem dan een abonnement, of vraag een los nummer aan via info@spabonneeservice.nl

Comments