Redactioneel 4#2008

Redactioneel 4#2008 

Ook ik heb de tentoonstelling For the Love of God van Damien Hirst in het Rijksmuseum in Amsterdam bezocht. Wat kon ik nog verwachten na zoveel aandacht in de media vooraf. De schedel was al veelvuldig afgebeeld in kranten, tijdschriften, affiches en op televisie. Bracht het werk in het echt mij in vervoering? Na eerst in een, gelukkig niet al te lange rij te wachten, mocht ik de ruimte betreden. Door een zwarte donkere gang kwam ik in een kleine ruimte terecht, waar zo’n 15 man tegelijk het werk konden bekijken. In het midden van de ruimte stond de schedel op een sokkel in een fel verlichte vitrine te letterlijk te schitteren. Figuurlijk ervoer ik dit schitteren minder.

Ik bleef wat onverschillig bij het aanschouwen van dit werk. Nu heb ik sowieso niets met schedels, en diamanten doen mij ook weinig. De combinatie hiervan is misschien luguber. Natuurlijk kan je in het werk verschillende boodschappen leggen. Zoals de verwijzing naar de tijdelijkheid van ons aardse bestaan en dat je ‘eenmaal dood’ niets aan bezit hebt. Of de boodschap om nu van het leven en je bezit te genieten, Hirst is daar goed in, hij geldt als een kunstenaar met een uitstekend gevoel voor commercie. Zijn timing is ook prima, tijdens een financiële bankcrisis zijn diamanten een prima belegging.

Los van zijn werk heb ik zeker wel bewondering voor de manier waarop hij de markt bespeelt. Het lijkt wel of geld in deze tijd, na de invoering van de euro en de kredietcrisis, helemaal niets meer met de intrinsieke waarde van de dingen te maken heeft. Hirst speelt daar knap op in. Hij heeft dit werk laten vervaardigen voor € 17 miljoen. Het werk werd onlangs gekocht door een groep investeerders voor € 75 miljoen. De geruchten gaan dat Hirst een van deze investeerders is. Fascinerend om je werk voor veel geld te verkopen en tegelijk jezelf weer in te kopen met de bedoeling om het t.z.t. weer door te verkopen en dan nog meer winst te maken; gewoon handel dus vergelijkbaar met Wallstreet. Of is het handel als kunstconcept? Ergens dus een risicovolle onderneming; bij handel en speculeren kan het ook fout gaan. Kijk maar naar de banken die nu omvallen. In het verleden had je de handel in tulpenbollen, daar werden ook gigantische winsten mee gemaakt. Deze stortte later weer in. Kunst als belegging is al langer bekend, maar het ging dan vaak om oude meesters.

Kunst van eigentijdse kunstenaars is eigenlijk altijd het zwakke broertje in de economie geweest. Hirst bewijst dat het ook anders kan. Echter Hirst zit aan de ene kant van het spectrum en heel veel andere beeldend kunstenaars aan de andere kant, namelijk de kant waar ze zich maar net kunnen bedruipen. Ik vraag me af of het grote publiek niet een verkeerd beeld krijgt van de inkomsten van alle beeldend kunstenaars door het spektakel rond For the Love of God.

John Blaak

 

 

 

 

 

 

 

 

Comments