Cosima von Bonin

Pretentieloze kunst in een pretentieuze omgeving

De in Duitsland woonachtige Cosima von Bonin krijgt in de kunstwereld veel waardering. Zeker sinds haar participatie bij de laatste ‘Documenta’ in Kassel. Momenteel is haar werk te zien in het Witte de With te Rotterdam.

Door Astrid Tanis

Deze zomer liep ik toevallig een grote overzichtstentoonstelling van Bonin binnen in het Kunsthaus van Bregenz in Oostenrijk. Ik vond het werk niet spectaculair. Nu hadden we kort daarvoor net kennis gemaakt met affiches van Antony Gormley, waarover ik schreef in de vorige uitgave van Beelden. Ik moet bekennen dat ik zwaar geïmponeerd was door wat er op de affiches stond en ik eigenlijk dacht werk van hem en niet van Bonin in het Kunsthaus te zien. Het werk van Bonin was ten opzichte van Gormley’s statement ijl en fragiel en de tegenstelling zal zeker mijn waarneming en oordeel beïnvloed hebben. 

Textiel
In 1981 deed ik mee aan een tentoonstelling met 26 vrouwen, de Artistas, in het Lijnbaancentrum in Rotterdam. De criticus in mij lette toen al op de details. Vrouwen pakken graag groot uit om niet voor hun mannelijke collega’s onder te doen. Wel zijn ze heel handig in het vervaardigen van grote kunstwerken uit lichtgewicht materialen, en/of uit delen. Textiel was een geliefd materiaal bij vrouwen en dat stamde al uit de jaren zestig. Bij zowel de tentoonstellingen van Cosima de Bonin in Bregenz als de tentoonstelling die nu in Witte de With te zien is, moest ik hier aan denken. In dit opzicht kun je zeggen dat de werkwijze van Bonin typisch vrouwelijk is. Ik bedoel dit niet negatief, er zijn prachtige typisch vrouwenkunstwerken gemaakt. Een andere associatie die ik heb, is die met het werk van Lidy Jacobs die in de jaren negentig bekend werd in ons land met grote pluche objecten, waarin erotiek en haar eigen seksualiteit een rol speelde. Bij Bonin mis je de erotiek, maar toch vraag ik me af of de twee vrouwen elkaars werk kenden.

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan.





Comments