Cover Beelden 4#2011

Beelden is een tijdschrift dat sinds 1998 aandacht besteedt aan ruimtelijk georiënteerde kunst. Het verschijnt vier keer per jaar. Beelden reflecteert kritisch en met persoonlijke verhalen op tentoonstellingen, kunst in de openbare ruimte, debatten/symposia en boeken die in gaan op het specifieke deelgebied van de ruimtelijk georiënteerde kunst. Beelden is geen blad dat persberichten klakkeloos overneemt, maar stuurt haar auteurs op pad om de tentoonstellingen of de kunst in de openbare ruimte met eigen ogen te bekijken. Iedereen mist het nodige aan goede tentoonstellingen omdat je nu eenmaal niet iedere tentoonstelling kunt bezoeken. In Beelden leest u reviews van tentoonstellingen die u gemist heeft. Onze onafhankelijke kritische ondertoon onderscheidt ons van veel andere kunstbladen en vergroot de pluriformiteit in kunstbladenland. Met een abonnement krijgt u vier keer per jaar interessante informatie in uw brievenbus.

All reasonable efforts have been made to obtain copyright permission for images used in films in this website. If we have committed an oversight we will be pleased to rectify this in subsequent editions. The author reserves the right not to be responsible for the topicality, correctness, completeness or quality of the information provided. Liability claims regarding damage caused by the use of any information provided, including any kind of information which is incomplete or incorrect,will therefore be rejected.


Gedemonteerde auto's

Op 10 maart jl. las ik op de website van NRC Handelsblad dat de Nederlandse kunstenaar Paul Veroude een uit elkaar gehaalde Formule 1 wagen exposeerde op de Mercedes Benz World Exposition in Londen. Een bijzondere eer. 
Echter het deed me er aan herinneren dat ik eerder 
op twee tentoonstellingen
 wagens aan draden 
opgehangen 
had gezien.
 In 2002 zag ik op de Poëziezomer van Watou een oude Opel gedemonteerd aan draden opgehangen in een schuur. De kunstenaar was Michel Harleman. Een jaar later zag ik op 
de Biënnale van Venetië een gedemonteerde Volkswagen Kever (2001) van
 Damian Ortega. Indertijd verbaasde ik mij daar al over. Was dit plagiaat of toeval? Het werd nog gekker toen ik eind 2003 de catalogus van de tentoonstelling AUTO-NOM Das Automobiel in der zeitgenossigen Kunst onder ogen kreeg. Hierin trof ik twee voorbeelden van gedemonteerde auto's van weer een ander kunstenaar, namelijk Stefan Sous. Zijn gedemonteerde Taxi was uit 2001 en zijn Pallas uit 1996. Is of was hier sprake van 'morfische velden' en 'vormende oorzakelijkheid'. Een begrip wat door Rupert Sheldrake vertaald wordt als: "Het tegelijk op verschillende plaatsen ontstaan van ontdekkingen". Het zou kunnen, maar ik vraag mij echt af of al deze kunstenaars niet van elkaars werk afwisten. 

Zie de website van Stefan Sous: www.stefansous.com/
Lees de recensie van Poëziezomer Watou 2002 van Michel Krielaars in het NRC Handelsblad van 5 juli 2002.
Lees de recensie van de Biënnale van Venetië 2003 in Frieze Magazinewww.frieze.com/issue/review/ralph_rugoff/

Paul Veroude (2011)

Stefan Sous, Pallas (1996)

Damian Ortega, Cosmic Thing (2001)

Michel Harleman, Revolta Materia Prima (2002)