Han Hoogerbrugge

De professionele stress van Han Hoogerbrugge 

TENT, platform voor hedendaagse kunst in Rotterdam, heeft een grote overzichtstentoonstelling gemaakt van het werk van Han Hoogerbrugge. De expositie die overwegend bestaat uit animatiefilms heeft de prachtige titel ‘La grande fête des voyeurs’. Centraal staat zijn ‘alter-ego’, een evenbeeld in de vorm van een stripfiguur; geen stripheld of superman maar een persoon met angsten, irritaties, humor, verveling en agressie. Dus eigenlijk u of ik. Mariëtte Dölle, artistiek leider van TENT, noemde Hoogerbrugge in haar openingswoordje het boegbeeld van de Rotterdamse kunstwereld. Of dat iets zegt over het werk van Han Hoogerbrugge of misschien meer over de Rotterdamse kunstwereld weet ik niet; het is wel genieten van een tekenaar die ‘gewoon is gebleven’. 

Door Peke Hofman 

Punk

Het begon met de punk. Hoogerbrugge speelde in een bandje en maakte collages voor een punkblaadje. Zelf zegt hij daarover: “De gedachte achter punk is dat je zelf iets kunt maken”. En dat verklaart dan weer dat hij al heel vroeg gefascineerd was door het internet als medium, als podium. Zonder veel middelen, volledig autonoom kun je een groot publiek bereiken. Al halverwege de jaren negentig experimenteerde Han Hoogerbrugge op Internet, een virtuele expositieruimte zonder lastige curatoren, kunstcritici of galeriehouders. Deze ‘zelf-made’ gedachte, het autonome en het recalcitrante zit diep geworteld in het werk van Han Hoogerbrugge. De werkwijze die hij kiest sluit naadloos aan bij de uitstraling van zijn werk. Inhoud en vorm komen samen. 

Prostress

Op zijn site Prostress (professional stress) publiceert Hoogerbrugge iedere dag een animatie. Hij tekent voor de Volkskrant, maakt clips voor muziekbands, verder maakt hij stripboeken, krijgt opdrachten van het bedrijfsleven en maakt soms animaties voor televisie. Een veelzijdig kunstenaar dus die toch direct herkenbaar is. Zijn stilistische lijnen en summier gebruik van kleur bepalen zijn handtekening. De herhaling, het ritme van beeldelementen en figuren geeft daarbij veel van zijn werk iets neurotisch. Tegelijkertijd is het soms ook heel geestig. Stress kan volgens de kunstenaar lastig en vervelend zijn, maar het kan ook een kick geven, adrenaline om tot een goed kunstwerk te komen. De site Prostress is in ieder geval verslavend; als je hem een paar keer bezocht hebt, blijf je benieuwd naar de volgende episode. Ook een beetje obsessief dus.

Beelden

In 1999 besteedde dit blad al aandacht aan Hoogerbrugge. In een interview met Herman Baljet gaf hij aan zichzelf als uitgangspunt te nemen. Het zelfportret, de eigen hoofdrol beperkt zich echter niet tot autobiografische beelden; het gaat ook over wat hij ziet, leest en hoort. Daarover zei hij toen: “Ik kruip niet in de huid van een ander, je kunt zeggen dat ik in de huid van mezelf kruip. Als ik twee personages teken, ben ik die allebei. Ik heb nooit andere mensen getekend”. In zijn latere werk gaat de kunstenaar meer en meer andere figuren gebruiken. Uit de politiek, de kerk (de paus), televisie en showbizz leent hij de types die hij associeert met macht, hypocrisie, decadentie en humor. Maar het gaat hem niet om de grap of de persiflage. De personages vertegenwoordigen de eigenschappen, onhandigheden, frustraties en onbeholpenheden die we zelf ook hebben. Han Hoogerbrugge is een teaser (een goed Nederlands woord is daar niet voor). Hij verrast, confronteert, drijft de spot met zichzelf en anderen en peurt een beetje in de gemoedstoestand van de beschouwer. 

Hoewel hij momenteel in TENT exposeert, krijg ik toch het gevoel dat Hoogerbrugge, zoals veel andere kunstenaars tegenwoordig, niet bezig is met de oude, ultieme natte droom, namelijk de solotentoonstelling in de topgalerie of in de witte museumzaal, maar veel meer met de dynamiek van de nieuwe media -  het gevoel van communicatie, het uitdagen van het publiek en het zoeken naar nieuwe wegen om beelden te scheppen. Elk platform kan daarvoor benut worden. Een expositieruimte is natuurlijk een mogelijkheid maar het internet biedt voor deze kunstenaars heel andere perspectieven. De virtuele wereld wordt opnieuw gebruikt als spiegel, als confrontatie met de eigen werkelijkheid. Hoge of lage kunst bestaat niet. Kunstenaars van het soort Hoogerbrugge zijn daar niet mee bezig. Er is geen strategie om ‘hogerop’ te komen; er is enkel de drive om het werk te maken en het zich te laten manifesteren. Op welke wijze dan ook.

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan voor € 4,- via info@spabonneeservice.nl 

Han Hoogerbrugge, La grande fête des voyeurs, TENT, Rotterdam, 26 januari t/m 18 maart 2012 

www.tentrotterdam.nl

www.prostress.com

 

 

 

 

 

 

Comments