In-between Things in het SMBA

In-between Things

Helaas is de kleine intrigerende tentoonstelling ‘In-between Things’ in Stedelijk Museum Bureau Amsterdam (SMBA) al afgelopen als dit nummer van ‘Beelden’ verschijnt. De presentatie van het werk van Papa Adama, Huma Bhabha. Jimmie Durham, George Osodi, Daniel Spoerri en Clemens van Wedemeyer in SMBA bood een fascinerend doorkijkje in een artistiek denkklimaat waar antropologische grenzen niet meer bestaan.

In de nieuwsbrief  die curator Kerstin Winking  over ‘In-betweenThings’ samenstelde komt het woord ‘hybride’ in relatie tot elk kunstwerk veelvuldig voort. De kunstwerken van de diverse kunstenaars zijn samengesteld uit loze materialen, rommel van de vlooienmarkt, resten bouwafval, parafernalia van de kermis en gesloopte of gevonden resten van de westerse consumptiemaatschappij. Zelfs de roestige oldtimer op een foto van Georg Osodi past naadloos in dit geheel en weet een restant van de tijd te bevriezen. 

Door Tine van de Weyer

What’s in a name?

Grenzen bestaan niet meer in de kunst. Op een academie in China waar een collega onlangs gastdocent mocht zijn, lagen de ateliers vol met de boeken van ‘onze’ Luc Tuymans uit de Lage Landen. In Nederland studeren kunstenaars uit de hele wereld. Meer dan ooit is kunst een universele taal waarbij de grenzen van de etniciteit zijn opgeheven en die alleen nog maar beter wordt verspreid door de razendsnelle ontwikkeling van de digitale communicatie. 

De kunstenaars in In-between Things spelen met etnografische kennis, met technieken en voorvallen uit de kunsthistorische geschiedenis. Rode draad in hun werk is dat zij allemaal  wijzen op het belang van de conceptuele ruimte tussen de dingen die in naam van de kunst geordend zijn.

Het sculptuur 1000 (2009) van Huma Bhabha bijvoorbeeld bestaat uit een monumentale sarcofaag die met een soort graffiti is beschilderd en waarop een Januskop van kippengaas en klei staat. De onderarmen die op de ruw geschilderde witte houten kist liggen, bevestigen het beeld van de tegenovergesteldheid want zij wijzen een andere richting uit dan de met een zwarte spuitbus aangebrachte pijl op de onderkant van de kist. Een diametraal beeld dat desondanks getuigt van evenwicht. Maar vooral is het niet plaatsbaar in een of andere cultuur: het kan zowel zijn oorsprong hebben in de worldwise shabby streetculture van de metropool als dat het zijn ontstaan ontleent in de verlaten perifere bakermat van een of ander niemandsland. Het kunstwerk verraadt zijn plaats van herkomst niet, is van hier en nu en dit hier en nu is van ooit en altijd. Het is even basic en onopgesmukt als dat het tijdloos is. Tijdloos in de zin van: hier voor je deur, hier ligt het materiaal voor het beeld, raap het op, raak het aan, steek er het heilig vuur van de begeestering in en zie: er staat een beeld: eerlijk onopgesmukt en getuigend van kracht en van vermetelheid. Vitaal en met lak aan wat de wereld van beurzen en kredietcrises ons meent te moeten brengen: een beeld van energie en geladen met de kracht van de verbeelding.

www.smba.nl

Lees meer in Beelden 3#2010. Neem een abonnement of vraag een proefnummer aan.

Comments