Jan van Munster (Ernst & Young)

Een kunstwerk voor een beter corporate image 

De verhuizing van het stafkantoor van Ernst & Young naar een nieuwe plek in Rotterdam leverde niet alleen een mooi en efficiënt ingericht gebouw op, maar ook een veel ruimere entree en een majestueuze trappartij. Als eyecatcher ontwierp Jan van Munster twee unieke installaties voor ontvangsthal en trap. 

Door Etienne Boileau

Stafdiensten

Leen van der Klis, kantoorvoorzitter Stafafdelingen: “We moesten dit bestaande, nogal hokkerige kantoor in de Alexanderpolder geschikt maken voor de landelijke stafdiensten, die er hun intrek zouden nemen. Daarvoor hebben we het gebouw helemaal laten strippen en zijn alleen de betonnen palen en de vloeren met daaromheen het casco, blijven staan. Dat gaf ons de kans om alles opnieuw naar eigen inzicht in te delen. Er werken nu zo’n 500 man. Om het kantoor een wat beter aanzien te geven, leek het ons een goed idee om het met kunst te verfraaien. Dat was mogelijk aangezien de hoofddirectie het gerenoveerde pand wel wilde beschouwen als een nieuwe vestiging, want binnen Ernst & Young bestaat er alleen voor nieuwe vestigingen de mogelijkheid om een kunstwerk aan te schaffen. Voor de volledig nieuwe ontvangsthal en monumentale trappartij, die zijn gekomen op de plek waar eerst de postkamer was, waren we op zoek naar iets speciaals: een bijzondere kunsttoepassing die echt leeft.”

Rol kunstcommissie

“Tevoren is uitgebreid gebrainstormd door de kunstcommissie, waar ik  deel van uit maak. Ook hebben we de hulp ingeroepen van een externe adviseur die ons maar liefst 26 portfolio’s van kunstenaars liet zien. We hadden een paar dagdelen nodig om uit dit overvloedige aanbod een eerste selectie te maken van 3 kunstenaars. Die kregen het verzoek om een schetsidee voor een kunstwerk in te leveren. Twee daarvan hebben de opdracht voor een ontwerp gekregen, waaronder Jan van Munster. Zijn abstracte werk dat voornamelijk te maken heeft met energie, was voor de meesten van ons wel even wennen. De overgrote meerderheid in dit gebouw had toch meer een voorkeur voor figuratieve kunst. Een stafkantoor met een club van accountants en belastingadviseurs heeft toch al snel een wat suffig imago. Als kunstcommissie wilden we nu juist dat imago doorbreken. We hadden sterk de voorkeur voor een groot object dat dynamiek en energie zou moeten uitstralen. Het werk zou moeten léven….  Een echt programma van eisen hadden we niet. Wel hebben we bij onze definitieve keuze ook nog overlegd met de architect die van ons de opdracht tot renovatie had gekregen.”

Jan van Munster

Hoewel oorspronkelijk het plan bestond om het budget aan één groot project te besteden, zijn het uiteindelijk toch twee installaties geworden.

Van der Klis: “Om voeling te krijgen met het werk van Van Munster is de kunstcommissie ook op het Schouwburgplein gaan kijken naar de lichtbalk van Van Munster die boven op het dak van de Schouwburg balanceert (De op één punt zwevende verlichte balk wordt daar in het donker een langgerekte lichtlijn, EB.) Zo kregen wij een beter idee van zijn werk. Naar aanleiding van een veelbelovende projectpresentatie waarbij van Munster gebruik had gemaakt van de computertekeningen van hal en trap zoals die zouden worden, kreeg hij de opdracht. Daarmee was een bedrag van zo’n € 45.000 gemoeid.”

Van Munster ontwierp voor de hal een installatie van dertig wit metalen plussen en minnen, die hij verdeelde over twee wanden. Onder elk wiskundig teken bracht hij ledverlichting aan die door een computergestuurd programma aselectief wordt geactiveerd of  uitgeschakeld. De tekens op de ene wand kleuren blauw, die op de tegenoverliggende wand groen. Uit de Nieuwsbrief van het stafkantoor: ‘het werk van Jan van Munster gaat over energie. De veel voorkomende plus- en mintekens in zijn oeuvre verwijzen naar tegenpolen, naar optimisme en pessimisme, naar voor- en tegenspoed’. Daarnaast hebben deze tekens ook rekenkundige verwijzingen, wat volgens Van der Klis echter niet de hoofdreden was om te kiezen voor deze installatie. Wel is het volgens hem een leuke bijkomstigheid dat beide tekens met een knipoog verwijzen naar de core-business van ons bedrijf.

De tweede installatie van Van Munster betreft een serie van vijf brainwaves die samen een cirkel vormen. Ze hangen aan de wand bovenin het centrale trappenhuis, waar ze functioneren als een soort hemelse stralenkrans. Wanneer je het gebouw binnenkomt en de ontvangsthal inloopt, zie je een paar meter na de ontvangstbalie rechts achterin een blauwverlichte monumentale trappartij. De lichtbron is dan nog niet te detecteren, wat intrigeert; je moet echt de trap op om te zien waar het licht vandaan komt. Voor het overige zijn hal en trappenhuis bewust helemaal leeg gelaten al jeuken de handen van de kantoorvoorzitter Van de Klis om ook daar een paar objecten te laten plaatsen. Maar wat en hoe, daar zijn ze bij Ernst & Young voorlopig nog niet uit.

 

 

 

 

Comments