Krijn Giezen

Krijn Giezen ‘Afval is materiaal’

In januari van dit jaar overleed kunstenaar Krijn Giezen (Noordwijk aan Zee, 1939). Giezen stond bekend als een sober mens, die met zijn oeuvre - gebaseerd op hergebruik en vindingrijkheid - op de troepen vooruit liep. Zijn doorgaans functionele projecten hadden vaak een relatie met elementaire levensbehoeften als wonen, werken, eten en kleding. Bij de Vlaamse Verbeke Foundation in Kemzeke loopt nog tot en met 30 oktober zijn eerste  retrospectieve tentoonstelling. 

Door Riet van der Linden

Leven en werk van Krijn Giezen waren onlosmakelijk met elkaar verbonden. Een kind van de zee is hij altijd gebleven. Hij hield van vrijheid en ongekunstelde eenvoud. Op een bijna vanzelfsprekende manier sloeg Giezen een brug tussen traditie en moderniteit. Vooral ‘de mens en zijn handelen in relatie tot de natuur’ had zijn belangstelling.

‘Afval bestaat niet’ was zijn credo. Het artistieke scheppingsproces draaide bij hem om verbeeldingskracht en inventiviteit. Als student aan de Koninklijke Academie in Den Haag maakte hij eind jaren vijftig al grote wandkleden van restmaterialen: lapjes stof die hij vond in de lokalen;  zoals hij zwervend langs het strand, van drijfhout of aangespoelde sportschoenen, levensechte ‘vogels’ in elkaar knutselde. In de jaren zestig groeide zijn bekendheid als assemblage kunstenaar en ontwikkelde hij zich tot de Nederlandse pionier van Land art en ecologisch georiënteerde kunst. Milieuvervuiling, de stijging van de zeespiegel, ongebreideld consumentisme: het waren allemaal kwesties waar Giezen al vroeg oog voor had en waar hij als kunstenaar oplossingen voor verzon.

In Noordwijk had hij zijn eerste atelier in een voormalige bokkingrokerij, later trok hij in een bollenschuur aan de voet van de duinen. Vanaf begin jaren tachtig woonde en werkte hij met zijn vrouw Martine Wagener in een vervallen kasteel aan de Normandische kunst. Wie hem daar ooit heeft opgezocht, weet dat dit afzien was, maar ook dat hij daar in zijn element was. Hij was innig bevriend met kunstenaarsarchitect John Körmeling en Luc Deleuze die hij in Normandië uitnodigde om  projecten uit te voeren.

Back to Basics

Voor zijn buitengewoon inspirerende, retrospectieve tentoonstelling van zijn  activiteiten als tekenaar, assemblagekunstenaar, beeldhouwer en architect, was een betere locatie dan de Vlaamse Verbeke Foundation nauwelijks denkbaar. De Verbeke Foundation is een vrijplaats voor kunstenaars, gespecialiseerd in bio-technologische kunst, en eco-art. Koen Vanmechelen bijvoorbeeld krijgt hier de ruimte voor zijn fokexperimenten met kippen om door kruising van verschillende rassen een nieuw soort ‘wereldkip’ te creëren. Martin uit den Bogaard, altijd bezig met de vraag naar het verschil tussen Leven en Dood, toont hier zijn op een computer aangesloten kadavers om de energie die tijdens het ontbindingsproces vrijkomt, te registreren in beeld en geluid.

De Foundation is gevestigd op een uitgestrekt terrein niet ver van Antwerpen, waar kunstverzamelaar en directeur Verbeke vroeger zijn transportbedrijf runde. Behalve een reusachtige hangar waar het werk van Krijn Giezen nu te zien is, zijn er een caf'é-restaurant, broeikassen, schuren, woonwagens, etc. Er kan zelfs worden gekampeerd. Het is een pioniersgevoel dat je hier bekruipt. Back to basics. Niets is hier ‘af’ omdat alles altijd in beweging is en ook moet zijn. Werkelijk alles is hier hergebruikt, van de vitrinekasten en het meubilair, tot de gebouwen aan toe. Giezen had het zelf bedacht kunnen hebben. 

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan. 

Krijn Giezen, retrospectieve tentoonstelling, Verbeke Foundation, Kemzeke (Vlaanderen), 1 mei t/m 30 oktober 2011, www.verbekefoundation.be

Comments