Vorige nummers‎ > ‎

Beelden 2#2010


Beelden 2#2010, jaargang 13, nr. 50


Van alle artikelen kunt u korte lemma's lezen door de titel aan te klikken. De vet gedrukte titels zijn volledig te lezen.


Inhoud

6 50 x Beelden, Ans van Berkum

Trajectum Lumen, Peke Hofman

10 Tom Claassen, Antonie den Ridder

12 Frank Halmans, Piet Augustijn

13 Joost van den Toorn, Antonie den Ridder

14 David Bade, Riet van der Linden

16 Dennis Feddersen, Eleonoor van Beusekom

17 Aeneas Wilder, Astrid Tanis

18 Aandacht 2, door Els Vegter

20 Geloven in beeld, Geraart Westerink

21 Het Torentje in Almelo, Jet van der Sluis

22 KAAP, Els Vegter

24 De Nollen, Geraart Westerink

26 Nicholas Hlobo, Carina van der Walt

28 Van ledscherm naar mediafacade, Tine van de Wijer

30 A wedge between private and public, Sya van ’t Vlie

32 Who owns the artwork, Carina van der Walt

33 Macht?…Aan welk volk?, Etienne Boileau

34 Artis, Judith van Beukering

38 Anne Verhoijsen, Eleonoor van Beusekom

39 Verwantschap, Ans van Berkum

43 Boeken, Astrid Tanis

Redactioneel

Beelden viert feest. We vieren het verschijnen van het 50ste nummer. Daarom krijgt u een extra bijlage met de favoriete kunstwerken van de schrijvers van dit blad cadeau.

Normaal vraag ik als hoofdredacteur of een van de schrijvers interesse heeft om een bepaald artikel te schrijven over een van te voren geselecteerd onderwerp. In deze bijlage hadden de schrijvers de vrijheid om zelf iets aan te dragen, met als beperking dat het om één werk moest gaan. Dat leverde wel wat problemen op; één echte topfavoriet heeft bijna niemand; het zijn er altijd meerdere. Je kunt dat zien als een groep sleutelwerken die het denken over kunst richting geeft. Ik begreep dan ook van menig schrijver dat zij worstelden met de keuze. Echter deze bijlage bevat beperkte ruimte, dus werden er knopen doorgehakt. Het resultaat is een boeiend amalgaam van heel vroeg werk, tot zeer hedendaagse kunstuitingen. Bijzonder is dat de David van Michelangelo er twee keer instaat. We beginnen met een artikel hierover van Astrid Tanis die haar vroegste kunstervaring beschrijft en we sluiten af met een interpretatie van de kunstenaar Han Hoogebrugge, die op de door hem getekende David een tekst schrijft waarmee hij zijn bewondering voor de hedendaagse beeldhouwer Folkert de Jong toont. Hoogebrugge is geen vaste medewerker van Beelden, maar hij werd uitgenodigd vanwege zijn haarscherpe getekende analyses van de huidige kunstwereld. David houdt van Folkert de Jong lijkt het; zo maakt de tekenaar van David een tijdloos referentiekader voor actuele kunst. David slaat zo een brug van verleden naar heden. Op deze brug verhouden alle anderen in deze bijlage beschreven kunstwerken zich tot elkaar, omdat ook kunst zich beweegt tussen de referentiekaders van de kunstgeschiedenis.

Een van de schrijvers vroeg wat mijn favoriete beeldhouwwerk is. Dat is voor mij De oneindige zuil van Constantin Brancusi. In dit werk spreekt mij vooral de repeterende vorm aan. Brancusi was een beeldhouwer die zijn sculpturen op zelfgemaakte sokkels plaatste. In mijn eigen werk heb ik altijd een sterke affiniteit met sokkels gehad. Voor elk beeld maakte ik ook aparte sokkels en zelfs een keer vier beelden op sokkels in weer een eigen sokkel. Brancusi is hier heel ver in gegaan door een van zijn sokkels ‘oneindig’ te stapelen tot een zuil en hiermee een beeld te maken dat mij nu nog steeds kan boeien.

John Blaak