Maartje Korstanje

De organische vormen van Maartje Korstanje

Als schilder ben ik meer gericht op schilderkunst dan op beeldhouwkunst. Een keuze voor een ruimtelijk werk vond ik daarom niet makkelijk. Toch kwam er na wat mijmeren en terugblikken een beeld boven. De grotachtige sculptuur van Maartje Korstanje. Haar levensgrote beelden van eenvoudig materiaal spreken tot de verbeelding en verleiden je naderbij te komen.

Door Els Vegter

Het was in de nazomer van 2009 tijdens de openingstentoonstelling Wonderland in Kunsthal KAdE in Amersfoort dat ik oog in oog kwam met het metershoge beeld van Maartje Korstanje. De tentoonstelling bood alle ruimte voor verbeelding en Korstanje paste met haar sculptuur naadloos in dit concept. Waar ik in Amersfoort voor viel was haar gigantische sculptuur die mij deed denken aan een levensgrote boomstronk of een prehistorisch dier. Door de afmetingen trekt het je naar zich toe. Het beeld is in natureltinten maar laat ook een oranje lint of tong wapperen die behoorlijk contrasterend is en voor mij iets had van een vlag op een modderschuit. Maar misschien juist daardoor wilde ik niets liever dan dichterbij komen. Het gevaarte lijkt wel een overblijfsel uit een oerbos. Hoe heeft ze dat gemaakt? Ik dacht eigenlijk aan hout maar het bleek van karton. Korstanje werkt veel met waardeloze materialen zoals papier, karton en plastic. Destijds was ze voor mij een onbekende maar bij nader onderzoek blijkt Maartje een veelgevraagd kunstenaar en in 2007 genomineerd voor de Prix de Rome waarbij zij de basisprijs won. Korstanje heeft tentoonstellingen gehad in de Vleeshal, De Appel, W139 en Upstream Gallery. Dit jaar was haar werk te zien bij Art Rotterdam en exposeert ze met haar 28 lentes in New York.

Nu ik me meer in haar werk verdiept heb, vallen me de overeenkomsten op met mijn eigen werk. Ik houd erg van haar organische vormen die in mijn huid- en aardelandschappen ook duidelijk terug te vinden zijn. Haar ambachtelijk materiaalgebruik vind ik fascinerend en herkenbaar. Korstanje’s organische sculpturen refereren aan de wereld van flora en fauna. Ze zoekt de grens op tussen het herkenbare en het onherkenbare en speelt met de verwachtingen en gevoelens van de kijker. Is het een dier? Is het een grot? Je herkent iets maar kan het niet benoemen. Zo dacht ik dat het hout was of een stronk en dat lokte mij dichterbij. Oog in oog met het beeld, zie ik de hand van de kunstenaar wat het geheel gelijk iets kwetsbaars geeft. Ik ontdek langzamerhand dat de mooiste beelden die beelden zijn die verleiden naderbij te komen en mij dan een verrassing geven, een moment van ontroering, een cadeau. Maartje Korstanje verstaat die kunst.

 

 

 

Comments