Manifesta 8

Manifesta 8: de valse belofte

Persbijeenkomsten en openingen probeer ik zoveel mogelijk te ontlopen. Al dat rumoer en genetwerk leidt maar af van waar het om gaat, de kunstwerken. Bij de ‘Manifesta 8’ maak ik een noodgedwongen uitzondering. Zuidelijk Spanje is te ver om met de auto heen te gaan. Daarnaast is de tentoonstelling verdeeld over 14 gebouwen in de steden Murcia en Cartagena; 70 kilometer van elkaar.  Ik weeg de voordelen tegen de nadelen, de nadelen van de persrondrit wegen niet op tegen de voordelen van dit geheel verzorgde evenement. Met lichte tegenzin schrijf ik me in.

Door Astrid Tanis

Op het persbureau van de Manifesta heerst een drukte van jewelste. Er is een beetje paniek want de persmap is niet op tijd klaar. We krijgen een kaartje aan een rood lint waarop ‘Press’ staat, er worden ook andere kaartjes uitgedeeld, we zien ‘Staff’ voor de Manifesta medewerkers, ‘Professional’ voor afgevaardigden van kunstinstellingen, of ‘Artist’ voor deelnemende kunstenaars. Verder krijgen we een rood tasje waarop met grote witte letters Manifesta 8 staat, gevuld met papieren en een kortingsbon voor de catalogus; die wissel ik gelijk in. Later op de dag ziet de grauwe stad Murcia er ineens anders uit. Overal lopen en zitten zomers geklede mensen met rode tasjes. Ik pas me aan; bij een bord paella en een koel glas drinken, open ik de vers gekochte catalogus. Mooi vormgegeven, voorop staan de namen van alle deelnemende kunstenaars die werden geselecteerd door drie curatorenteams. Ik lees dat het onderliggende verbindende thema van Manifesta 8 een dialoog betreft tussen dit gebied van Spanje en Noord-Afrika. Dat belooft wat, ondanks dat dit een zwaar katholiek land is, grenst het aan de Noord-Afrikaanse Arabische wereld. Vooral in oude bouwstijlen zie je hier veel van terug. Spanje was tenslotte samen met Portugal de eerste grote koloniale staat die zowel in Zuid-Amerika als in Afrika veel koloniën bezat. Spaans Marokko was het dichts bij, verder had je de Spaanse Sahara en veel eilanden die tussen Spanje en Afrika liggen. Spanje en Afrika delen een beladen geschiedenis waarin oorlog, religie en overheersing een grote rol speelde. Voer voor de hedendaagse politiek correcte kunst. In de catalogus lees ik dat het thema van de tentoonstelling mondiaal van belang is, daar er wereldwijd een toename is van xenofobie. Onwillekeurig verschijnt de witgeverfde kop van Geert Wilders op mijn netvlies. “Bah” als er iemand is waar ik op dit zonnige terras niet aan wil denken dan is hij het wel. 

http://manifesta.org 

www.manifesta8.com/manifesta/manifesta8.home

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan.

Lees hier meer over de Manifesta 8.

 


Comments