Marieke Vromans

Marieke Vromans

De Rits 

 

Tilburg timmert aan de weg. Al jaren wordt in het hart van Tilburg, de spoorzone, hard gewerkt aan een totale make-over: een nieuw stadskantoor, een vernieuwd station, nieuwe appartementen-complexen, het kunst- en cultuurcentrum Kunstloc. En nu is het Spoorpark aan de beurt: een groene ruimte met verschillende functies in deze slagader van de stad. Op deze plaats werd in juni dit jaar een beeld onthuld van Marieke Vromans getiteld De Rits

Nu is een winderige, koude novemberochtend misschien niet het ideale moment om dit kunstwerk te gaan bekijken. Toch werd mij meteen duidelijk dat het werk uitstekend past in de eigentijdse ambities van deze stad in het algemeen en de spoorzone in het bijzonder. 

 

Door Peke Hofman

 

Het Spoorpark ligt er op deze winderige herfstochtend desolaat bij. Betonplaten, zand en een groot grasveld zijn de elementen die het beeld bepalen van deze open ruimte langs het spoor. De bouwhekken rond de bijna voltooide Kempentoren, een vijfendertig meter hoge uitkijkpost, maken het park er niet gezelliger op. Toch is het wel degelijk voorstelbaar dat het stadspark over een tijd - en zeker bij mooi weer - gaat functioneren als een plaats waar mensen graag vertoeven. Daarbij gaat het kunstwerk van Marieke Vromans vast een belangrijke rol spelen.

Het kunstwerk is een gigantische bronskleurige rits die de bodem van het park lijkt open te ritsen. 

De kunstenaar zegt hierover: “Ik ben gefascineerd door het groen wat in de stad tussen de tegels, in gaatjes en kiertjes groeit. Hoe goed het ook weggestopt wordt onder asfalt, beton of bestrating overal waar het de kans krijgt piept het groen er tussendoor naar boven. Hier spreekt zo’n wil uit om te groeien, zo’n krachtige wil om te leven. Dit prikkelde mijn fantasie. Wat zou er gebeuren als je die stenige stad openritst? Het creëert ruimte voor mensen, ruimte om vrij te denken, ruimte om te ontspannen en ruimte om te dromen. Zo is het kunstwerk De Rits voor het Spoorpark in Tilburg ontstaan.”

Sinds 2016 is Vromans samen met KruitKok landschapsarchitecten, architect Tjeerd Timmermans en vormgevers Blom & Moors onderdeel geweest van het ontwerpteam Spoorpark. Omdat de kunstenaar al in een vroeg stadium werd betrokken bij de plannen voor het park, iets wat mijns inziens helaas veel te weinig gebeurt, kon zij haar kunstwerk prachtig ‘inpassen’. De Ritsversterkt hierdoor bij het betreden van het park de ruimtelijke ervaring. Het beton wordt als het ware opengeritst en maakt plaats voor gras, stenen en water. De lijnen waarlangs de tanden van de rits zich ontvouwen lopen virtueel het park in. 

 

Oldenburg


Toen ik het werk voor het eerst zag, een enorme uitvergroting van een alledaags voorwerp in de publieke ruimte, moest ik wel meteen denken aan Claes Oldenburg. Na zijn wasknijper, veiligheidsspeld en luciferdoosje zou deze ritssluiting zomaar denkbaar zijn. Het werkt natuurlijk vervreemdend en is op een bepaalde manier ook weer heel grappig. Marieke Vromans is er in geslaagd dit gevoel bij de toeschouwer op te roepen. Haar kunstwerk nodigt ook uit om op te gaan zitten. Vooral de tanden die het park inlopen functioneren uitstekend als zitobjecten. Het rits wagentje - zo schijnt dat te heten - is een groot object geworden van bijna drie en een halve meter hoog en is voor kinderen heel aantrekkelijk om op te klimmen. Helaas geven lelijke stickers op de zijkant aan dat dit niet de bedoeling is; dat zou toch anders moeten kunnen. 

Het kunstwerk is gemaakt van een stalen frame met een huid van kunststof, composiet. Vromans heeft het werk knap afgewerkt waardoor de vormen niet te zwaar worden en door de afgeronde hoeken krijgt het werk ook een bepaalde zachtheid. De bronskleur is gemêleerd opgebracht waardoor het beeld levendig blijft. Afhankelijk van de lichtval zie je heel subtiel andere kleuren, vooral blauw, tevoorschijn komen. 

 

Toegankelijk


Toegankelijkheid in de hedendaagse kunst wordt nog wel eens, volkomen onterecht als je het mij vraagt, geassocieerd met oppervlakkigheid wat lang niet altijd het geval hoeft te zijn. Dat bewijst dit kunstwerk wat mij betreft. De architectuur van het park, de Kempentoren en De Rits van Marieke Vromans zijn essentiële elementen die de kwaliteit van het stadspark bepalen.

De toegankelijkheid van het werk, de plaatsing in de openbare ruimte en de functionaliteit zorgen voor een geslaagd kunstwerk wat zeker meehelpt dit stadspark tot een succes te maken. 

Wanneer de bezoeker het park verlaat en richting station loopt, treft hij direct bij het eerste kruispunt een tweede kunstwerk van Marieke Vromans. Het verlichte icoontje in het voetgangerslicht verwijst naar de textielgeschiedenis van Tilburg. Meer zeg ik er niet over. U zult zelf moeten gaan kijken. Ik zou er wel een mooie zonnige voorjaarsdag voor kiezen.

 

Marieke Vromans, De Rits, SpoorparkSt Ceciliastraat 1, Tilburg, www.mariekevromans.nl

 

 

 

Comments