Marinus Boezem

Marinus Boezem: kijkprocessen

Terwijl alles voortdurend beweegt en verandert, verwijst Marinus Boezem naar de essentie, de kern van ons bestaan in de kosmos, op deze planeet. Stilstand bestaat hier niet, geen statische beelden dus. Om ons onwankelbaar geloof in zaken, onze vaste visie en overtuiging te kunnen laten varen, stimuleert Boezem graag onze waarneming van een niet zomaar te bevatten complexiteit buiten het kunstwerk. De 100% waarheid of werkelijkheid is immers nooit louter te vangen in woorden of in enige beeldende uitspraak. Het werk van Boezem zet ons terdege aan tot het waarnemen van extra’s. Een belofte, een vermoeden, dat er mogelijk een zinvolle betekenis schuilt in de dingen die ons omringen. Boezems werken hinten naar het geloven in zo’n verborgen waarheid. Ze doen dat overigens met veel gevoel voor relativering en humor.

Elementen

De in Middelburg wonende en werkende Boezem werkt nog dagelijks aan een oeuvre dat al 60 jaar getuigt van soberheid. Het is een stoffelijk en ook onstoffelijk verslag van datgene wat voor ons meestentijds verborgen blijft. Terugkerende items zijn de elementen. Bijvoorbeeld wind en het fenomeen tijd zijn essentiële gegevens die fungeren als tussengebieden in onze concrete wereld. Hij verhaalt over ons verlangen tot opstijgen naar grote hoogten, letterlijk vliegen zelfs en de vluchtigheid van ons bestaan versus onze dromen. 

In de Oude Kerk komen we materialen tegen die gerekend kunnen worden tot de vaste dragers van het gedachtengoed van de kunstenaar; spiegels al dan niet gebroken, weer en wind, performance, geluid. Ze zijn als Boezems materiaal metaforen geworden maar zij krijgen in iedere nieuwe context een eigen betekenis en taak. Zo ontstaat er bij elke afzonderlijke opstelling, performance of installatie een onderstroom van eerdere manifestaties op andere plekken. Wat we zien is nooit enkelvoudig dat wat het in het moment van onze perceptie is. We worden aangezet tot een waarneming van de wereld conform Boezem en dat is een wereld die verandering heeft geïncorporeerd in de weergave van het moment. De kunstenaar reikt ons meerdere invalshoeken aan als ware het scènes uit een film waarvan het voorgaande of volgende zich in je eigen hoofd afspeelt. 

Eleonoor van Beusekom

Comments