Merijn Bolink

Merijn Bolink

Kamerbreed overzicht in bankhal

In de IJsseltoren in Zwolle presenteert Merijn Bolink 25 kunstwerken uit de periode 1992-2012 die een representatieve samenvatting van zijn oeuvre geven.

Door Geraart Westerink

Kennismaking

Er zijn beelden die meteen op je netvlies branden en daar achterblijven. De Eekhoornladder uit 1995 van Merijn Bolink is daar een voorbeeld van. De houten stellage met opgezette stukjes eekhoornhuid fascineerde en verontrustte, was bovendien zorgvuldig gemaakt en boeiend om te zien. Hetzelfde gold voor de Labrador uit hetzelfde jaar: een opgezette hond met in zijn kielzog zeventien kleinere exemplaren. Sinds die vroege kennismaking bleef ik extra alert als ik iets van de kunstenaar zag of hoorde, zonder altijd in de gelegenheid te zijn er daadwerkelijk deelgenoot van te worden. Het overzicht van twintig jaar werk maakte nieuwsgierig en bood gelegenheid voor een hernieuwde kennismaking en inhaalslag.

Landmark

De IJsseltoren van architect René Steevensz van bureau PPKS is het best zichtbare gebouw van Zwolle en (verre) omstreken en zonder Tom-Tom uitstekend te vinden. Ontworpen voor ABN Amro in een tijd dat de bomen tot de hemel groeiden (met bankbiljetten eraan). Een voor Zwolse begrippen tamelijk megalomaan bouwwerk in een verder (nog) tamelijk platte omgeving. Het is bij helder weer vanaf zeker vijftien kilometer afstand zichtbaar en vult horizonnen die tot dan toe vooral door knotwilgen werden bepaald. Daarbij is het gebouw architectonisch gezien helaas niet uitzonderlijk fraai of baanbrekend. Het was dus met enige schroom, zelfs lichte weerzin dat ik het voor het eerst zou betreden, na eerst een woonboulevard te hebben getrotseerd.

Ontmoetingshal

Een brede stenen trap leidde als vanzelf naar binnen, waar een vriendelijke receptioniste wat verloren achter een kolossale balie zat. In deze zogenaamde ‘ontmoetingshal’,  waar op het moment dat ik er aankwam alleen een schoonmaker aan het werk was, bleek de door ABN Amro Kunstzaken georganiseerde tentoonstelling te zijn; ingericht door Bolink en Michiel van der Kaaij (die ook de aardige en doelmatige begeleidende brochure verzorgde) als een brede ‘kamer’, met alleen een achterwand en een lage omheining, die de grens met de hal markeerde. Het deed wat denken aan de stand op een kunstbeurs of eerder nog aan een poppenhuissalon voor volwassenen. Daarnaast stond een vitrine met een maquette van de inrichting en op een tapijt van kiezelsteentjes het beeld Schrödingers Kittens en the Doors of Perception uit 2003. Het geheel was een welkome invulling van de kille ruimte, al zag de opstelling er in eerste instantie wat kleinschalig en verloren uit. Ik realiseerde me echter dat er niet zo veel anders opzat en dat het ’kamermodel’ een territorium schiep dat voorkwam dat de tentoonstelling helemaal zou verzuipen in de eindeloze hal. Bovendien bood het een goede gelegenheid om de twee- en driedimensionale werken van Bolink op een speelse en niet al te geforceerde wijze te combineren.

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan voor € 4,- via info@spabonneeservice.nl 

Merijn Bolink en de filosofie der dingen, IJsseltoren, Zwolle (Voorsterpoort), 24 november 2011 t/m 23 maart 2012

www.merijnbolink.com

 

Comments