Paul de Kort

Duin en polder komen samen op plein in Oostvoorne

Op een regenachtige en donkere zondagmorgen is het plein in het hart van het Elisabethhof, een nieuw woningbouwproject in het centrum van het Zuid-Hollandse Oostvoorne, aan de doorgaande weg De Ruy, stil en verlaten. De woningen zijn opgeleverd, maar er woont nog bijna niemand. De drie ingerichte modelwoningen doen hun best om kopers te lokken, maar vooralsnog regeert de stilte. Eind vorig jaar werd op datzelfde plein, dat als binnenplein wordt omsloten door woningen, een kunstproject onthuld van Paul de Kort. 

Door Piet Augustijn

Het Elisabethhof ligt op de overgang van duinlandschap naar de polder. Dit gegeven is door Paul de Kort (1961) als uitgangspunt genomen voor een bestratingsmotief dat is opgebouwd uit lichtgele en grijze bakstenen: zand en klei. Volgens De Kort lopen de vloeiende vormen van de duinen geleidelijk over in de rechte lijnen van het polderlandschap, zodat de bezoeker / bewoner al een voorschotje kan nemen op wat hem straks – als hij dat in het echt meemaakt – te wachten staat. Het is even goed kijken, maar dan wordt de gedachte achter de ogenschijnlijke schots en scheef neergelegde klinkers wat duidelijker: de natuurlijke, vloeiende vormen van de duinen worden langzaam grijze strepen. Hoewel het kaarsrechte er niet helemaal inzit. Het zou goed zijn om toekomstige bewoners, maar zeker ook argeloze bezoekers middels een informatiepaneeltje te informeren over deze filosofie. Want ook de vier ovale vormen van cortenstaal, net iets buiten het centrum van het plein, behoeven de nodige uitleg. Het zijn eilanden of duinen (laten we het maar op het laatste houden) die zijn beplant naar een ontwerp van de internationaal vermaarde tuinontwerper Piet Oudolf. Deze tekende onder meer voor het ontwerp van het Battery Park in New York en de Lurie Garden, een daktuin bovenop de parkeergarage van het Millenium Park in Chicago. Dan moeten die ovale duinen toch een enorme meerwaarde krijgen. Ik zie echter niets meer dan vier met aarde gevulde bakken en wat armetierige sprietjes duingras. Het zal wel aan het seizoen liggen. Dat de in de vormen geïntegreerde houten vlonders dienst kunnen doen als zitgelegenheid is mooi meegenomen, maar als het stortregent ga je er voor je lol niet op zitten.

Lees meer in Beelden 1#2010. Neem een abonnement of vraag een proefnummer aan. 

Comments