Redactioneel 1#2017

Redactioneel 1#2017

De politiek speelt deze dagen een grote rol. Bij de deadline van dit nummer was de uitslag van de Tweede Kamerverkiezingen nog onbekend. Ik ben benieuwd welke kant het uit is gegaan. Sinds Donald Trump president van de Verenigde Staten werd, is het gezegde ‘een man een man, een woord een woord’ zeer letterlijk. Zijn daden liggen in het verlengde van wat hij in de verkiezingsstrijd beloofde. Dat kan een goed ding zijn als je een integer politicus bent, maar aan Trumps integriteit wordt getwijfeld. Ons land heeft, gelukkig, een ander politiek systeem. Geen ‘the winner takes it all’. Politieke partijen bij ons behaalden tot nu toe geen absolute meerderheid, daardoor worden partijen gedwongen tot samenwerken. Verkiezingsbeloften verdwijnen in het compromis, dat is jammer als het om goede beloften gaat, maar goed als het om beloften gaat waar slechts een kleine groep beter van wordt. Gezien de peilingen op het moment dat ik dit schrijf gaat Geert Wilders, denk ik, niet de meerderheid halen en dat is voor de kunsten (en veel andere zaken) maar goed ook. Op het befaamde A4tje met zijn partijprogramma staat expliciet dat er wat hem betreft geen geld naar ontwikkelingshulp, windmolens, innovatie, omroep en de kunsten gaat. Als Wilders zijn woorden ook in daden zou omzetten, zou dat betekenen dat hij bijvoorbeeld naast alle moskeeën en islamitische scholen ook alle musea, kunstinstellingen en kunstopleidingen sluit. Bijna te bizar voor woorden.

Het CBS meldde vorig jaar dat het goed gaat met onze economie. Een aantal politieke partijen belooft de kiezers om die rede extra geld voor o.a. onderwijs en zorg. Hopenlijk neemt de politiek nu een andere koers en gaat er na de afgelopen jaren van grote bezuinigingen onder Rutte I (“weg met de linkse hobbies”) en consolidatie hiervan in Rutte II weer geld naar kunst en cultuur. In de verkiezingsprogramma’s van de politieke partijen was te lezen dat met name D66, GroenLinks, SP en de PvdA (nu na vier jaar regeren samen met de VVD wel) de cultuur een warm hart toedragen. Laten we hopen dat, als één of meerdere van deze partijen mee gaat regeren in een volgend kabinet, zij zich willen inzetten voor een beter kunst- en cultuurklimaat. Het zou mooi zijn als in een nieuw kabinet het negatieve denken over kunst en cultuur omslaat in een positievere cultuurpolitiek.

In dit nummer leest u o.a. recensies van de tentoonstellingen Over de grens in Museum De Domijnen, Move On in het Kröller-Müller Museum, Verspijkerd en verzaagd in het Noordbrabants Museum en Rafelranden van schoonheid in het Textielmuseum. Vier tentoonstellingen met een specifiek thema. In een tijd waarin muren worden gebouwd en scheidslijnen scherper worden getrokken, kijken kunstenaars over de grenzen heen en zoeken contact met mensen uit andere culturen in Over de grens. In Move On zie je sculpturen die soms letterlijk, vaak denkbeeldig, kunnen bewegen. Verspijkerd en verzaagd geeft een overzicht van vijf decennia hergebruik van heiligenbeelden in de Nederlandse beeldhouwkunst. De tentoonstelling vertelt hiermee veel over onze veranderde kijk op het Christendom in de laatste vijftig jaar. Het Textielmuseum tenslotte gaf vijf kunstenaars de opdracht om in het TextielLab te experimenteren met de beschikbare geavanceerde en traditionele technieken, waaronder weven, breien, borduren, laseren, graveren, tuffen, inktjetprinten, passement weven en koorddraaien.

Het volgende nummer komt een week later uit dan gepland, namelijk op 1 juli i.p.v. 24 juni om daardoor nog net de openingen van de Documenta in Kassel en Skulptur-Projekte in Münster mee te kunnen nemen en er over te berichten in ons zomernummer.

John Blaak

Comments