Redactioneel 1#2018

Redactioneel

Dit jaar bestaat de Nederlandse Kring van Beeldhouwers 100 jaar. Wij feliciteren de NKvB met dit jubileum. In het volgende nummer van Beelden leest u een recensie van de jubileumtentoonstelling Beeldreflecties. De Nederlandse Kring van Beeldhouwers 100 jaar later in Pulchri, Den Haag. In dit nummer vindt u een folder over de totstandkoming van deze tentoonstelling. Gastcurator Jeroen Damen selecteerde uit de afgelopen 100 jaar beeldhouwgeschiedenis zeven beelden die het predicaat ‘signaalbeeld’ kregen, omdat ze een belangrijke verandering in de beeldhouwkunst zichtbaar maakten. 100 leden van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers hebben zich hierdoor voor de tentoonstelling laten inspireren voor een nieuw werk.

Ik weet niet hoe u er over denkt, maar ik hou er van om recensies van boeken, films, muziek en tentoonstellingen in de krant of een tijdschrift te lezen. Voor mij zijn er drie manieren om daar naar te kijken. Ten eerste maakt een recensie mij nieuwsgierig. Zou ik dat boek willen lezen, of naar die film of tentoonstelling willen gaan. Bijvoorbeeld is dat nieuwe boek van Jan Siebelink nog een interessante toevoeging aan zijn oeuvre volgens de recensent, of is het teveel van hetzelfde. De recensie genereert bij mij een intuitie of voor mij het boek (of ander medium) wel of niet geschikt is op dit moment. Ik heb zoals de meeste mensen ook niet de tijd om alles te lezen of te zien. Door de recensies blijf ik wel min of meer op de hoogte van wat er zoal speelt. Als laatste reden gebruik ik de recensies achteraf. Na het lezen van het boek, of het zien van een oudere film op televisie of Netflix zoek ik op internet op wat er zoal over geschreven is. Had ik iets gemist, of anders begrepen. Recensies kunnen je een verdieping geven op jouw eigen beleving. Of je kunt ervaren dat een recensie helemaal niet klopt met jouw eigen ervaring en dat een ander iets totaal anders ervaart.

In dit nummer kunt u recensies lezen van nog te bezoeken tentoonstellingen in het hoge noorden, namelijk In Motion. Ceramic Reflections in Contemporary Art in de Princessehof in Leeuwarden, tot het diepe zuiden met Je marche, j'ouvre une porte, je ferme une porte in Kasteel Wijlre. In de Princessehof zijn volgens het museum “installaties te zien van zes kunstenaars die met keramiek werken, waarbij in alle werken een vorm van beweging zit”. Kasteel Wijlre toont een tiental kunstenaars die volgens het persbericht: “ieder van hen de eigen discipline overstijgt en verhalen bij zich draagt”. Op de volgende bladzijden leest u wat onze schrijvers er van vonden.

Ook in andere plaatsen in het land hebben onze schrijvers tentoonstellingen bezocht. Oversprong in het Kröller-Müller Museum in Otterloo toont, zoals het museum schrijft: “13 kunstwerken uit de collectie die een overgang aanduiden. De werken suggereren zicht op een andere wereld, ze verkeren ‘in limbo’ tussen twee werelden of ze markeren de grens ertussen”. In Amersfoort exposeren in Kunsthal KAdE 15 Zuid-Afrikaanse kunstenaars “die zich verdiepen in de historie, het heden en de toekomst van Zuid-Afrika in een globale context”. In Rotterdam zijn er twee interessante tentoonstellingen het bezoeken waard. In de Kunsthal is de tentoonstelling Hyperrealisme Sculptuur te zien. 28 beeldhouwers tonen hier 35 kunstwerken, waarbij de menselijke figuur “levendig en levensecht wordt verbeeld”. In Museum Boijmans Van Beuningen is de tentoonstelling Kunst van formaat - De collectie XL vanaf de jaren vijftig te zien. Gastconservator Carel Blotkamp maakte een selectie uit de allergrootste werken van het museum die normaal gezien zelden uit het depot komen.

Naast deze bovenstaande nog te bezoeken tentoonstellingen leest u ook over de inmiddels afgelopen tentoonstelling Infinity van Zoro Feigl met zijn bewegende kunstwerken in de Electriciteitsfabriek in Den Haag en de tentoonstelling Voorbeelden VI in Pulchri, eveneens in Den Haag, waarin 12 nieuwe leden van de Nederlandse Kring van Beeldhouwers met hun werk de vereniging jong houden.

John Blaak

Comments