Redactioneel 4#2015

Redactioneel 4#2015

In dit Redactioneel besteed ik aandacht aan de gevolgen van de bezuinigingen op kunst en cultuur door het vorige kabinet,  die in onze huidige tijd nog steeds doorwerken. De afgelopen maanden lees ik in diverse bladen dat de Willem 3 in Vlissingen, het CBK Drenthe in Assen, Gemak in Den Haag en Pand Paulus in Schiedam hun activiteiten hebben moeten stopzetten. De bezuinigingen op kunst en cultuur die toenmalig staatssecretaris Halbe Zijlstra in 2010 heeft ingevoerd, werken helaas nog steeds door. Na de bezuinigingen van het Rijk, kwamen vervolgens de bezuinigingen op de subsidies van kunst en cultuur van de provincie en van de gemeente er bovenop. Zo sluit de Willem 3 zijn deuren vanwege bezuinigingen op kunst en cultuur door de gemeente Vlissingen. Het CBK Drenthe kreeg geld van de provincie en van de gemeente Assen. Door het wegvallen van de provinciale subsidie bleef alleen de subsidie van de gemeente Assen over. Te weinig om de activiteiten voort te zetten. Gemak kreeg 75% minder subsidie van de gemeente Den Haag. Ook hier was er geen basis meer om door te gaan. In Schiedam leidt de stopzetting van de gemeentelijke subsidie tot het sluiten van het CBK Schiedam en Pand Paulus aan de Korte Haven 125 in Schiedam. Gelukkig heeft de Stichting Kunstwerk wel een nieuwe locatie in Ruimte in Beweging aan de Botersloot 81 in Schiedam gevonden. Een ander lichtpuntje is dat de gemeente besloten heeft het Stedelijk Museum Schiedam een doorstart te laten maken. 

In de rubriek ‘Kunst in de provincie: Zeeland’ schrijft Etienne Boileau o.a. over de kortingen op subsidies in Zeeland. Naast de Willem 3 in Vlissingen zijn er meer instellingen in deze provincie die te lijden hebben onder de bezuinigingen. De gemeente Middelburg besloot om de voorgenomen bezuiniging van € 120.000,- op kunst en cultuur terug te brengen naar € 45.000,-. De dreigende sluiting van de Vleeshal is hiermee (voorlopig) van de baan.

Het gevolg van de bezuinigingen betekent o.a. dat kunstenaars geen podium meer hebben om hun werk te tonen en kunstliefhebbers steeds minder plekken vinden om kunst te zien. Daarnaast verdwijnen er arbeidsplaatsen en daarmee ook de kennis van het personeel. Veel instellingen organiseren naast tentoonstellingen ook tal van andere activiteiten, zoals educatieve projecten en zijn een vraagbaak voor kunst in de openbare ruimte. Een bijna onherstelbare verschraling op het gebied van kunst en cultuur treedt er zodoende op.

Nu de economie naar verluidt aantrekt, zou er de komende jaren hopelijk weer meer geld naar kunst en cultuur kunnen gaan. Daarmee herstel je natuurlijk niet wat inmiddels kapot is. Bovendien zou dat van politici vergen dat ze meer belang aan kunst en cultuur gaan hechten. Dat op zichzelf zou een politieke omslag zijn;  ik blijf bang dat we volgend jaar toch lezen dat nog meer instellingen het loodje leggen.

Door omstandigheden kon Antonie den Ridder ditmaal niet de rubriek ‘Het atelier’ vullen. Hilde Van Canneyt, onze Belgische correspondent, beschrijft voor deze keer de Belgische beeldend kunstenaar Sofie Muller. U kent misschien haar werk van de tentoonstelling Vormidable op het Lange Voorhout in Den Haag(zie Beelden 2#2015).

Ik wens u, namens alle medewerkers aan dit blad, goede feestdagen en een voorspoedig 2016 toe.

John Blaak

Comments