Redactioneel 4#2016

Redactioneel 4#2016

Er gebeurt veel in Nederland, Museumland. In september van dit jaar opende Museum Voorlinden in Wassenaar. Dit museum voor moderne en hedendaagse kunst is een initiatief van verzamelaar en zakenman Joop van Caldenborgh. Hij laat er zijn eigen collectie zien en er zijn wisselende exposities. Tot en met 8 januari 2017 kunt u daar een overzicht van de monochrome werken van Elsworth Kelly bekijken. Museum De Domijnen in Sittard verhuisde naar het nieuwe cultuurgebouw Ligne. Na jaren van voorbereiding, bouwen en inrichten opende de afdeling Hedendaagse Kunst van Museum De Domijnen, eveneens in september, de deuren van haar nieuwe onderkomen. Voor de eerste tentoonstelling haalde de curatoren een selectie van wat het museum in de afgelopen 20 jaar aankocht uit het depot. Daarnaast vonden er de afgelopen tijd twee verbouwingen van musea plaats, namelijk Museum De Pont in Tilburg en het Fotomuseum Den Haag en GEM. Museum De Pont kreeg een nieuwe vleugel. De nieuwbouw biedt onderdak aan film, fotografie en videokunst. Tijdens mijn bezoek was er in de fraaie nieuwe ruimte de tentoonstelling Future van David Claerbout met video-installaties en tekeningen te zien. Het Fotomuseum en GEM heropenden op 17 december jl. Dit was na de deadline van dit nummer. De twee musea hebben van plek geruild. Waarbij het Fotomuseum twee keer zoveel ruimte heeft gekregen; helaas ten koste van GEM. De eerste tentoonstelling in het Fotomuseum betreft een oeuvreoverzicht van de Magnumfotograaf Werner Bischof en de eerste Nederlandse solotentoonstelling van Lara Gasparotto. GEM opent met een eerbetoon aan Sol LeWitt. Van Museum Voorlinden en van Museum De Domijnen kunt u in dit nummer een impressie lezen. Last but not least is in september de bouw van het Lisser Art Museum (LAM) van start gegaan. In het museum toont de VandenBroek Foundation straks haar eigen collectie. Deze collectie heeft als thema voedsel en consumeren. De verwachting is dat het museum in 2018 open gaat.

In dit nummer bespreken wij twee buitententoonstellingen, te weten Luster: Clay in Sculpture Today in park De Oude Warande in Tilburg, en de 4e editie van Natuur in Verbinding in het Amsterdamse Bos. Elf werken in keramiek en klei waren in het park te ontdekken en tien beelden gingen de verbinding aan met elkaar en met het bos. Aan de ene kant is het een genot om, in de zon, al wandelend natuur en cultuur te combineren. Aan de andere kant heb je, in de regen, een ander gevoel; zeker als je niet alle  kunstwerken kan vinden. Als een tentoonstelling in de openlucht op een speurtocht uitloopt, hebben de organisatoren wat mij betreft slecht werk geleverd. Dat manco heeft deze editie van de tentoonstelling in het Amsterdamse Bos niet doordat de kunstwerken gegroepeerd opgesteld staan. Van ver is al te zien waar het volgende kunstwerk zich bevindt. Dit heeft het voordeel dat je moeilijk iets kan missen, en als nadeel dat je in een oogopslag al het grootste deel overziet. Ik ben meer voor een tussenoplossing, namelijk dat er wel degelijk een duidelijke routeaanwijzing is, maar dat er toch de prettige vertraging is die bij buitententoonstellingen horen. Een soort tussentijd waarbij je nog na kan mijmeren over wat je eerder zag alvorens opgeslokt te worden door de volgende visuele impuls. Een beeld in de natuur heeft het al moeilijk genoeg met de concurrentie van omgevingselementen. Ze hoeven ook geen onderlinge concurrentie of een visuele dialoog aan te gaan; dat is wat mij betreft beter voor museale binnenruimtes.

ik wens u veel lees- en kijkplezier toe, fijne feestdagen en een goed 2017.

John Blaak

Comments