Redactioneel 4#2017

Redactioneel

In dit nummer veel aandacht voor kunstprijzen. Eja Siepman van den Berg kreeg op 23 september jl. de 10e Wilhelminaring, de landelijke oeuvreprijs die elke twee jaar wordt toegekend aan een vooraanstaande Nederlandse beeldhouwer, uitgereikt. Als beeldhouwer is zij verwant aan het gedachtegoed van Charlotte van Pallandt, destijds een van de weinige vrouwen die zich ferm staande hield in een door mannen gedomineerde beeldhouwwereld. De jury spreekt waardering uit voor de rol die Eja Siepman van den Berg heeft gespeeld in het doorzetten van de lijn van de figuratie. Juryvoorzitter Wim Pijbes roemde haar werk, haar aanpak en haar stijl: “Onverstoord, met een bekwaam vakmanschap is Siepman van den Berg, net als van Pallandt, altijd haar eigen koers blijven varen, wars van welke modegril dan ook. Haar toewijding is altijd bij het menselijk lichaam gebleven. Ze kiest steevast voor het lichaam van de jeugd en meestal het vrouwelijke. De gedecideerde houdingen van de beelden laten je vergeten dat het om lichamen gaat die nog volop aan het uitkristalliseren zijn. De gebaren zijn ingetogen, sober en beelden basale principes van de beeldhouwkunst uit.” 

Christian Friedrich ontving op 27 oktober jl. de 7e editie van de Cobra Kunstprijs. Met deze prijs wordt de hedendaagse kunstpraktijk gestimuleerd van een kunstenaar die het gedachtengoed van Cobra vertaalt naar het nu. Experiment, interdisciplinariteit en radicaliteit staan daarbij centraal. Met Christian Friedrich honoreert de jury een kunstenaar die, in de woorden van de jury, “dicht op de pure underground opereert. Die bescheiden zichtbaarheid geeft Friedrich de vrijheid om een volstrekt eigenzinnige koers te varen die ook in thematiek raakt aan het verborgene, het ongemakkelijke en schaamtevolle.” Juryvoorzitter Domeniek Ruyters: Met Friedrich honoreert de jury een kunstenaar die heeft aangetoond een zeer experimentele geest te hebben, die niet bereid is tot een compromis. Elke stap die hij als kunstenaar zet houdt een grote verrassing in en het risico van een mislukking. Niet veel kunstenaars met zijn staat van dienst zijn daartoe bereid.”

Floris Kaayk kreeg op 2 november jl. de Witteveen+Bos-prijs voor Kunst+Techniek uitgereikt. Kaayk is een meester in het creëren van futuristische sprookjes of nachtmerries, waarbij hij door inventief gebruik te maken van verschillende digitale platforms vaak een groot publiek in het verhaal weet mee te nemen. Met zijn werk prikkelt Kaayk tot nadenken over technologische ontwikkelingen en de mogelijke gevolgen daarvan. Juryvoorzitter Maria Verstappen: “Hij balanceert op de grens tussen fictie en documentaire en confronteert zo het publiek met eigen goedgelovigheid, zijn angsten en beperkingen, en met politieke en maatschappelijke implicaties van toekomstdromen.”

Over deze drie prijswinnaars kunt u elders in dit blad meer lezen. Naast deze drie kunstprijzen werden er in december nog twee kunstprijzen uitgereikt, namelijk de MK Award en de Prix de Rome. Voor de MK Award zijn Peter Fengler, Saskia Janssen en Ad de Jong genomineerd. De tweejaarlijkse MK Award wordt uitgereikt voor integer en coherent kunstenaarschap; als hommage aan het gedachtengoed van Emmo Grofsmid en Karmin Kartowikromo, bij leven de eigenaren van de Rotterdamse MK galerie. Voor de Prix de Rome, de oudste prijs (sinds 1808) voor beeldend kunstenaars onder de 40 jaar, zijn vier beeldend kunstenaars genomineerd: Melanie Bonajo, Rana Hamadeh, Saskia Noor van Imhoff en Katarina Zdjelar. Het Mondriaan Fonds beoogt met de Prix de Rome talent te traceren en te positioneren. Getalenteerde beeldend kunstenaars worden gestimuleerd zich verder te ontwikkelen. Deze prijs brengt bovendien op feestelijke wijze (het belang van) hedendaagse beeldende kunst onder de aandacht. Dankzij de prijs wordt hun werk immers zichtbaar gemaakt voor een groter publiek.

De uitreikingen voor de twee laatstgenoemde kunstprijzen vonden na onze deadline plaats. De winnaars moet ik u helaas onthouden, maar kunt u op onze website vinden.

John Blaak

Update

Peter Fengler is de winnaar van de MK Award 2017. Juryvoorzitter Reyn van der Lugt maakte dat bekend op 1 december j.l., tijdens de feestelijke prijsuitreiking in TENT Rotterdam. De MK Award, ter waarde van € 5.000,- wordt tweejaarlijks uitgereikt voor integer en coherent kunstenaarschap met oog voor de intrinsieke waarde van kunst voor de samenleving.De jury is onder de indruk van de tentoonstelling TENT Welcomes MK Award 2017 die fris en heel uiteenlopend werk toont van de genomineerden. Duidelijk is dat bij de MK Award leeftijd noch discipline of medium als criterium een rol spelen. Kandidaten dienen in Nederland geboren of woonachtig te zijn en hun werk regelmatig in betekenisvolle presentaties te tonen. Los van afzonderlijke projecten of zelfs een geheel oeuvre focust de MK Award op het kunstenaarschap in de breedste zin. Het gaat om de ontwikkeling van de kunsten zelf, maar ook om de positie die de kunstenaar inneemt binnen het artistieke veld en om wat hij/zij daarmee betekent voor de rest van de samenleving. De jury ziet Fengler’s werk in lijn met de zin voor avontuur die Emmo Grofsmid en Karmin Kartowikromo – eigenaren van de voormalige MKgalerie en naamgevers van de MK Award – aan den dag legden en was daarom unaniem in haar keuze van de winnaar.

Rana Hamadeh ontving 15 december jl. de Prix de Rome Beeldende Kunst 2017 uit handen van minister Ingrid Van Engelshoven van Onderwijs, Cultuur en Wetenschap. Hamadeh won de onderscheiding voor een nieuwe akte van haar operaproject The Ten Murders of Josephine. Bij de prijs hoort een geldbedrag van € 40.000,- en een werkperiode in de American Academy in Rome. De Prix de Rome wordt eens in de twee jaar uitgereikt aan een getalenteerde jonge beeldend kunstenaar uit Nederland. De jury heeft unaniem gekozen voor Rana Hamadeh, een kunstenaar die een eigen taal creëert, de geschiedenis ontleedt, herordent en een stem geeft. Het thema dat aan de basis ligt van haar operaproject is urgent: de noodzaak om ons bewust te worden van de ontbrekende stem in getuigenissen en van de manier waarop het uitwissen van stemmen de blik op ons verleden bepaalt. In een overrompelende, kakofonische installatie sleept zij het publiek mee in een indringend epos vol intense ervaringen. Bij haar keuze let de jury op onder meer ontwikkeling en zeggingskracht van het werk en hoe het zich op internationaal niveau verhoudt.

Comments