Rein Jelle Terpstra

Rein Jelle Terpstra

Zilverstad, glasstad, lichtstad. Steden die zich zo willen profileren nemen in hun opdrachtverlening voor beeldende kunst natuurlijk een voorwaarde op ten aanzien van het materiaalgebruik; ook al staat dat sinds lang haaks op de kunstpraktijk waarbij de keuze van het medium doorgaans pas volgt uit het concept. Een extra uitdaging zullen we maar zeggen. Zo mocht Rein Jelle Terpstra voor ‘keramiekstad’ Den Bosch,een beeld maken van …keramiek.

Door Beatrijs Schweitzer

“Ik associeerde keramiek altijd met zwaar, massief en glanzend. Pas toen ik erachter kwam dat keramiek ook licht en translucide kon wezen, begonnen de ideeën te komen.” Dat blijkt, want het ‘hangende bladerdak’ in de tussenruimte van ‘Windkracht 5’, een multifunctioneel gebouw met drie schooltjes in een gloednieuwe wijk bij Rosmalen (gemeente Den Bosch), maakt een vederlichte indruk. Waar keramische beelden vaak een aards karakter hebben met statische vormen, is hier een haast immaterieel beeld ontstaan. Het oogt vluchtig, efemeer, maar is dat gelukkig niet.

Reflecties

Kunst en Bedrijf bemiddelde voor deze -verder open- opdracht en benaderde voor een schetsontwerp bewust twee kunstenaars die niet eerder gebruikmaakten van keramiek. Weinig kanshebbers dus, een discussieonderwerp apart, maar bij Terpstra (1960) leidde het gebrek aan affiniteit met het materiaal inderdaad tot een ongebruikelijke exploratie ervan.   Lucht, licht, water, bladeren, schaduwen, projecties en reflecties: dat zijn - afgezien van zijn verzameling van meer dan 50.000 (amateur-)foto’s - de veelvuldig terugkerende elementen in zijn werk. Zo creëerde Terpstra voor de luchtplaats van de EBI in Vught een schaduwbeeld van een bladerdak in de vloer. Het Sophia Kinderziekenhuis in Rotterdam kreeg witte bomen en bladeren op een aantal blinde ramen. Terwijl de Groeneveenflat, als monument voor de Bijlmerramp werd voorzien van een zwerm glanzende ‘pailletten’ die de omgeving reflecteerden. Geconstrueerde natuur in een architectonische omgeving. Zonder een natuurbeleving na te streven, probeert hij wel de essentie daarvan over te brengen. Een ontwerp met reflecties van wapperend wasgoed op een gevel is daar eveneens een voorbeeld van. Voor Windkracht 5 was de keuze voor een ‘bladerdak’ niet alleen ingegeven door een aan kinderen verbonden thema als ‘groei’, maar ook door de oorspronkelijk geplande waterstroom in de vloer van de hal.  De kunstenaar die voor een schoolplein in Den Haag eens een foto van een heerlijke boomhut inbracht, heeft de kinderen die opgroeien in een wijk waar voorlopig nog geen boomhut gebouwd kan worden, toch een eigen bladerdak weten te geven. Geen sinecure. Het vervaardigen van 3000 blaadjes in porselein en het ophangen hiervan aan even zovele staaldraadjes van 0,3 mm was een proces van ruim 3 jaar en heel veel geduld.

Lees meer in Beelden 1#2010. Neem een abonnement of vraag een proefnummer aan. 

Comments