Verzamelaars: Marinus Oostenbrink en Lous Vinken

Verzamelaars aan het woord: Marinus Oostenbrink en Lous Vinken

Op zijn veertiende redde Marinus Oostenbrink enkele tekeningen uit de erfenis van zijn grootvader. Een belangrijke daad op jeugdige leeftijd, waaruit later een omvangrijke verzameling ontstond. Zijn huidige partner Lous Vinken deelt zijn verzamelwoede. Een gesprek met een eigenzinnig paar over hun gevarieerde kunstcollectie. De eigen beleving staat daarin centraal.

Door Etienne Boileau

Het appartement op de bovenste verdieping van een onder architectuur gebouwd complex in Amsterdam, biedt zicht op de IJhaven. Oostenbrink is architect en stedenbouwkundige, en was in die hoedanigheid onder meer betrokken bij de ontwikkeling van het hoofdstedelijke Java-eiland. Lous is projectmanager stedelijke ontwikkelingen en houdt zich bezig met jongeren- en studentenhuisvesting in Amsterdam.

Kleinplastiek

Marinus: “Wij noemen onszelf intuïtieve verzamelaars. Kunst op zichzelf is interessant, maar een accumulatie van kunstwerken in je huis heeft toch nog een soort meerwaarde. In onze collectie hebben we vooral tweedimensionaal werk zoals tekeningen, schilderijen en grafiek. Daarnaast hebben we behoorlijk wat 3D objecten aan de wand hangen en  verspreid in de verschillende ruimtes staan. Ook zitten er diverse kleinere beelden in onze collectie. Zo zie je daar in de vensterbank onder het raam allerlei objecten staan: bijna allemaal gevonden voorwerpen, behalve het beeldje van een menselijke figuur met twee conische vormen als oren die je ook kunt zien als zaadknoppen. Het is een sculptuur van de Belgische kunstenaar Johan Tahon. Wat wij aan beelden verzamelen is vaak afgeleid van grotere monumentale sculpturen. Dat geldt ook voor dat beeld daar van cortenstaal, gemaakt door Pieter Obels. Hij heeft zich hiervoor laten inspireren door een scheepsschroef of spiraalvorm. Obels is de laatste jaren steeds groter werk gaan maken dat inmiddels ook een relatie met architectuur heeft; voor mij als architect natuurlijk heel interessant.”

Vierde dimensie 

Marinus: “Even verderop in de woonkamer staat een object op de vloer dat helemaal bestaat uit voorwerpen die Lous en ik in verschillende werelddelen gevonden hebben. Diverse stukjes draadijzer gedrapeerd rondom een verweerd stuk van een betonnen kolom, waar de wapening nog uitsteekt. Of het kunst is weet ik niet - we hebben het zelf samengesteld - maar intrigerend is het wel. Prachtig vind ik ook dit object van Theo Niermeijer: niets meer dan twee aan elkaar gelaste voorwerpen van ijzer, die hij ergens gevonden heeft. In mijn werkkamer heb ik nog een zeppelinachtig object van de Spaanse kunstenaar Jaume Amigó staan. Het is gemaakt van perkament en draadijzer; een mooie combinatie. Ik zoek altijd naar het raadsel en het antwoord in de kunst, naar de meervoudige betekenissen en interpretatiemogelijkheden. Het gaat mij ook veel meer om de wijze waarop je je de kunst zelf hebt toegeëigend en niet zozeer om wat de kunstenaar ermee bedoeld heeft. Daarnaast ben ik geïnteresseerd in de derde en de vierde dimensie van een kunstwerk, dat wil zeggen de ruimtelijkheid en de beweging in de tijd.”

Wilt u het hele artikel lezen, neem dan een abonnement, of vraag een proefnummer aan voor € 4,- via info@spabonneeservice.nl 

Comments